Imam Ibnu Majah : 1405
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَمَّارِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَعَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخْطُبُ إِلَى جِذْعٍ فَلَمَّا اتَّخَذَ الْمِنْبَرَ ذَهَبَ إِلَى الْمِنْبَرِ فَحَنَّ الْجِذْعُ فَأَتَاهُ فَاحْتَضَنَهُ فَسَكَنَ فَقَالَ لَوْ لَمْ أَحْتَضِنْهُ لَحَنَّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
Esan digute [Abu Bakr bin Khallad Al Bahilik], esan digute [Bahz bin Asad], esan digute [Hammad bin Salamah] [Ammar bin Abu Ammar-ek] [Ibn Abbas]-ek eta [Tsabit-ek] [Anas]-ek esan duela: «Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek palmondo batean predikatu zuen, pulpitua egin ondoren pulpitura mugitu zen makilak soinua egin zuen arte. Beraz, etorri eta besarkatu egin zuen lasaitu arte. Orduan esan zuen: «Besarkatzen ez badut - lasaitu -, benetan soinua entzungo du munduaren amaierara arte».