Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 Hadith
Hadith
Imam Ibnu Majah : 1
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
Ба мо [Абубакр ибни Абусаиба] гуфта шуд, ки гуфт; [Шарикро] аз [Аъмосй] аз [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] ба мо ривоят кардааст, гуфт: Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуданд: «Он чиро, ки амр кардам, бигиред ва он чиро, ки наҳй кардам, тарк кунед».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 2
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَرُونِي مَا تَرَكْتُكُمْ فَإِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ بِسُؤَالِهِمْ وَاخْتِلَافِهِمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِمْ فَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِشَيْءٍ فَخُذُوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَإِذَا نَهَيْتُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَانْتَهُوا
Ба мо [Муҳаммад ибни Аш-Шаббо] гуфт: ба мо [Ҷарир] аз [Аъмосӣ] аз [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, гуфт: Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам фармуданд: Он чиро, ки ман ба ту гузоштаам, бигузор. Албатта, касоне, ки пеш аз шумо буданд, ба сабаби пурсиш ва баҳсу мунозира бо паёмбаронашон ҳалок шуданд. Агар ба шумо чизеро амр кунам, ба қадри имкон амал кунед ва агар шуморо аз коре манъ кунам, аз он дур шавед».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 3
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ
Ба мо хабар дод [Абубакр ибни Абусаиба] гуфт, ба мо [Абу Муъовия] хабар додааст ва [Вокиъ] аз [Аъмосй] аз [Абу Солех] аз [Абу Хурайра] гуфт; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ким менга итоат этса, Аллоҳга итоат этган, ким менга осийлик қилса, Аллоҳга итоат этган», дедилар».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 4
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا لَمْ يَعْدُهُ وَلَمْ يُقَصِّرْ دُونَهُ
Ба мо [Муњаммад ибни Абдуллоњ ибни Нумайр] гуфт, ба мо [Закариё ибни Ади] аз [Ибни Муборак] аз [Муњаммад ибни Суќа] аз [Абуљаъфар] ривоят кардааст, гуфт; [Ибни Умар] Агар аз Расули Худо (с) ҳадис шунид, онро аз даст намедод ва бо коре машғул набуд.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 5
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ سُمَيْعٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَفْطَسُ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُرَشِيِّ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَذْكُرُ الْفَقْرَ وَنَتَخَوَّفُهُ فَقَالَ أَالْفَقْرَ تَخَافُونَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُصَبَّنَّ عَلَيْكُمْ الدُّنْيَا صَبًّا حَتَّى لَا يُزِيغَ قَلْبَ أَحَدِكُمْ إِزَاغَةً إِلَّا هِيهْ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ تَرَكْتُكُمْ عَلَى مِثْلِ الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا وَنَهَارُهَا سَوَاءٌقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ صَدَقَ وَاللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَكَنَا وَاللَّهِ عَلَى مِثْلِ الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا وَنَهَارُهَا سَوَاءٌ
Ба мо [Ҳисём ибни Аммар Ад Димасиқӣ] гуфт, ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Исо ибни Сумай] гуфт, ба мо [Иброҳим ибни Сулаймон Ал Афтос] аз [Ал Валид ибни Абдурраҳмони Ҷурасӣ] аз [Ҷубайр ибни Нуфайр] аз [Абу Дардо] гуфт; «Паёмбари Худо (с) ба пешвози мо баромад, дар ҳоле ки мо дар бораи фақр сӯҳбат мекардем ва аз ӯ тарсидем. Сипас гуфт: Оё аз фақирӣ метарсӣ? Савганд ба зоте, ки ҷонам дар дасти Ӯст, дунё ба шумо ато мешавад, то дили яке аз шумо ҷуз дидораш рӯй нагардонад. Дарҳақиқат, ман барои шумо чизҳое гузоштам, ки равшанӣ ва шабу рӯз яксон аст». Абудардоъ гуфт; «Ба Худо савганд, ки Расули Худо (с) барои мо чизҳое боқӣ гузоштааст, ки равшанӣ доранд, шабу рӯз яксонанд».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 6
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَذَلَهُمْ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ
Ба мо гуфт, [Муҳаммад ибни Басиёр] гуфт, ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Ҷаъфар] гуфт, ба мо [Сюъба] аз [Муъовия ибни Қурра] аз [падараш] нақл кардааст; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Умматимдан доим бир гуруҳ бўлиб, уларга ёрдам берилади. Онон, ки онҳоро хор мекунанд, то рӯзи қиёмат ба онҳо зиёне нарасонанд».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 7
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَلْقَمَةَ نَصْرُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ الْأَسْوَدِ وَكَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي قَوَّامَةً عَلَى أَمْرِ اللَّهِ لَا يَضُرُّهَا مَنْ خَالَفَهَا
Абу Абдуллох ба мо гуфт, ки гуфт; ба мо [Ҳисём ибни Аммар] хабар дод, гуфт; (Яҳё ибни Ҳамза) ба мо гуфт; ба мо [Абу Алқама Нашр ибни Алқама] аз [Умайри Асвад] ва [Касир ибни Мурра Ал Ҳадрамӣ] аз [Абу Ҳурайра] гуфт; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Умматимдан ҳар доим Аллоҳнинг амрларида собитқадам бўладиган ва уларга зид бўлганларга озор бермайдиган гуруҳ бўлиб қолади”, дедилар.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 8
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْجَرَّاحُ بْنُ مَلِيحٍ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ زُرْعَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عِنَبَةَ الْخَوْلَانِيَّ وَكَانَ قَدْ صَلَّى الْقِبْلَتَيْنِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَزَالُ اللَّهُ يَغْرِسُ فِي هَذَا الدِّينِ غَرْسًا يَسْتَعْمِلُهُمْ فِي طَاعَتِهِ
Абу Абдуллох ба мо гуфт, ки гуфт; ба мо гуфт [Ҳисём ибни Аммар] гуфт, ба мо хабар дод [Ал Ҷарроҳ ибни Молиҳ] гуфт, ба мо [Бакр ибни Зуръа] хабар дод, гуфт; Шунидам, ки [Абу Инабаҳ Ал-Хуланӣ] ва ӯ як дӯсте буд, ки ҳамроҳи Расули Худо (с) ба ду қибла рӯ ба рӯи ду қибла мехонданд, гуфт: Шунидам, ки Расули Худо (с) фармуданд: «Худованд ҳамеша дар ин дин ниҳолҳои ислоҳкунандаро мешинонад, ки онҳоро ба тоату тоъати худ ҳидоят мекунад».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 9
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَامَ مُعَاوِيَةُ خَطِيبًا فَقَالَ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ إِلَّا وَطَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرُونَ عَلَى النَّاسِ لَا يُبَالُونَ مَنْ خَذَلَهُمْ وَلَا مَنْ نَصَرَهُمْ
Ба мо хабар дод [Яъқуб ибни Ҳумайд ибни Касиб] гуфт, ба мо хабар дод [Алқосим ибни Нофиъ] гуфт, ба мо [Ҳаҷҷоҷ ибни Арта] аз [Амр ибни Суайб] аз [падараш] нақл кардааст, гуфт: [Муъовия] барои хутба бархост ва гуфт; «Олимони шумо куҷоянд? Донишмандони шумо куҷоянд? Шунидам, ки Расули Худо (с) фармуданд: «Рӯзи қиёмат барпо намегардад, то як гурӯҳ аз уммати ман бар тамоми башарият ғолиб нашаванд, на ба касоне, ки онҳоро дашном медиҳанд ва на ёриашон мекунанд».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 10
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ ثَوْبَانَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Ба мо хабар дод [Ҳисём ибни Аммар] гуфт, ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Суайб] гуфт, ба мо [Саид ибни Басир] аз [Қатода] аз [Абу Қилоба] аз [Абу Асмоъ Ар Раҳабӣ] аз [Саубон] гуфт; Расули Худо (с) фармуданд: «Аз уммати ман гурӯҳе ҳастанд, ки ҳамеша ҳақро ёрӣ хоҳанд кард ва ба касоне, ки бо он мухолифат мекунанд, зарар намерасонанд, то ҳукми Худо фаро расад».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 11
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَالِدًا يَذْكُرُ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَّ خَطًّا وَخَطَّ خَطَّيْنِ عَنْ يَمِينِهِ وَخَطَّ خَطَّيْنِ عَنْ يَسَارِهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ فِي الْخَطِّ الْأَوْسَطِ فَقَالَ هَذَا سَبِيلُ اللَّهِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ }
Ба мо хабар дод [Абусаид Абдуллоҳ ибни Саид] гуфт, ба мо [Абу Холиди Аҳмар] гуфт: Ман шунидам, ки [Муҷолид] аз [Аш Сяъбӣ] аз [Ҷобир ибни Абдуллоҳ] зикр кардааст, гуфт: «Мо дар паҳлӯи Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам будем, пас он ҳазрат (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) як сатр мекашид, сипас дар тарафи росташ ду хат ва дар тарафи чапаш ду хати дигар гузошт. Сипас дасташро бар хати миёна гузошт ва гуфт: Ин роҳи Худост. Сипас ин оятро хонд: «Ва ин аст он чи фармон додаем, ин аст роҳи рости Ман, пас аз он пайравӣ кунед. ва ба роҳҳои дигар маравед, ки шуморо аз роҳи Ӯ пароканда мекунанд».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 12
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ جَابِرٍ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ الْكِنْدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُوشِكُ الرَّجُلُ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يُحَدَّثُ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِي فَيَقُولُ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا وَجَدْنَا فِيهِ مِنْ حَلَالٍ اسْتَحْلَلْنَاهُ وَمَا وَجَدْنَا فِيهِ مِنْ حَرَامٍ حَرَّمْنَاهُ أَلَّا وَإِنَّ مَا حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلُ مَا حَرَّمَ اللَّهُ
Ба мо [Абубакр ибни Абусаиба] гуфт, гуфт: ба мо [Зайд ибни Ҳубоб] аз [Муъовия ибни Солеҳ] гуфтааст, ба ман [Ҳасан ибни Ҷобир] аз [Ал Миқдом ибни Мадикариб Ал Киндӣ] гуфтааст; Расули Худо (с) фармуд: Тарси он буд, ки касе дар курсии худ такя кунад, ба ӯ аз ман ҳадис гуфта шуд, вале гуфт: Миёни мову шумо китоби Аллоҳ азза ваҷалла аст. Ҳар чизеро, ки аз он ҳалол ёбем, ҳалол мекунем ва ҳар чӣ аз он ҳаром ёбем, ҳаром мекунем». Бидонед, ки он чиро, ки Паёмбар (с) ҳаром кардааст, Аллоҳ ҳаром кардааст.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 13
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ فِي بَيْتِهِ أَنَا سَأَلْتُهُ عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ ثُمَّ مَرَّ فِي الْحَدِيثِ قَالَ أَوْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأْتِيهِ الْأَمْرُ مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ اتَّبَعْنَاهُ
Ба мо гуфт, [Нашр ибни Алии Ҷаҳдламӣ] гуфт, ба мо [Суфён ибни Уяйна] нақл кард - Аз ӯ дар хонааш пурсидам- аз [Салим Абул Надр] - сипас ҳадис хонд, гуфт; ё [Зайд ибни Аслам] аз [Убайдуллоҳ ибни Абу Рофиъ] аз [падараш] гуфт; Расули Худо (с) фармуд: «Дарҳақиқат, яке аз шумо дар ҷои худ нишаста ёфт мешавад, сипас бо амру наҳйҳои ман назди ӯ меояд, вале мегӯяд: «Намедонистам, ки дар китоби Худо чӣ ёфтем, пас аз он пайравӣ кардем».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 14
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ
Ба мо [Абу Марвон Муҳаммад ибни Усмон Ал-Усмонӣ] гуфт, ба мо [Иброҳим ибни Саъд ибни Иброҳим ибни Абдурраҳмон ибни Авф] аз [падараш] аз [Алқосим ибни Муҳаммад] аз [Оиша] гуфтааст; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Кимки бизнинг ишларимизда ундан бўлмайдиган янги нарса пайдо қилса, рад этилгандир», дедилар.
Hadith
Imam Ibnu Majah : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ الْمِصْرِيُّ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ قَالَ فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسِبُ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا }
Ба мо [Муҳаммад ибни Рум ибни Муҳоҷир Ал-Мишрӣ] гуфт, ба мо [Ал-Лаист ибни Саъд] аз [Ибни Шиҳоб] аз [Урва ибни Аз Зубайр] хабар додааст, ки [Абдуллоҳ ибни Зубайр] ба ӯ гуфтааст, ки як марди ансорӣ бо Аз Зубайр дар канори Зубайр баҳс кард, ки онҳо дар бораи оби палъало аз хурмо истифода мекарданд. дарахтон. Ансор гуфтанд; «Об бигзарад,» аммо Аз Зубайр эътибор надод. Пас миёни он ду дар назди Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам баҳс шуд. Пас Расули Худо (с) фармуд: «Эй Зубайр, боғатро об кун, пас обро ба ҳамсояат равон кун». Аммо ансор хашмгин шуд ва гуфтанд; -Эй Расули Худо, оё ин писари амакаш аст? Пас чеҳраи Расули Худо (с) дигар шуд ва сипас фармуд: Эй Зубайр, об - боғи худ, пас обро боздор, то ба аслаш баргардад. Абдуллоҳ ибни Зубайр гуфт: Зубайр гуфт: Савганд ба Худо, ки ин оят дар он ҳодиса нозил шудааст: «Пас савганд ба Парвардигорат, аслан имон намеоваранд, то дар он коре, ки дар он ихтилоф мекунанд, туро ҳакам накунанд ва дар дилашон аз ҳукме, ки ту додаӣ, эътирозе накунанд ва онро комилан қабул кунанд».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ أَنْ يُصَلِّينَ فِي الْمَسْجِدِفَقَالَ ابْنٌ لَهُ إِنَّا لَنَمْنَعُهُنَّ فَغَضِبَ غَضَبًا شَدِيدًا وَقَالَ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُ إِنَّا لَنَمْنَعُهُنَّ
Ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Яҳёи Наисабурӣ] гуфт, ба мо хабар додааст [Абдурразоқ] гуфтааст, ба мо [Маъмар] аз [Аз Зуҳрӣ] аз [Солим] аз [Ибни Умар] гуфтааст; Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Аллоҳнинг бандаларига намоз ўқишдан қайтарманглар», дедилар. Пас кӯдаке гуфт; "Дар ҳақиқат, мо онҳоро манъ мекунем". Пас Ибни Умар хашмгин шуд ва сарзаниш кард; «Ба ту ҳадиси Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам хондам, вале ту гуфтӣ; "Дар ҳақиқат, мо онҳоро манъ мекунем".
Hadith
Imam Ibnu Majah : 17
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ وَأَبُو عَمْرٍو حَفْصُ بْنُ عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍأَنَّهُ كَانَ جَالِسًا إِلَى جَنْبِهِ ابْنُ أَخٍ لَهُ فَخَذَفَ فَنَهَاهُ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا فَقَالَ إِنَّهَا لَا تَصِيدُ صَيْدًا وَلَا تَنْكِي عَدُوًّا وَإِنَّهَا تَكْسِرُ السِّنَّ وَتَفْقَأُ الْعَيْنَقَالَ فَعَادَ ابْنُ أَخِيهِ فَخَذَفَ فَقَالَ أُحَدِّثُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا ثُمَّ عُدْتَ تَخْذِفُ لَا أُكَلِّمُكَ أَبَدًا
Ба мо омадааст, ки [Аҳмад ибни Собит Ал-Ҷадарӣ] ва [Абу Амру Ҳафш ибни Умар] ҳарду гуфтанд; ба мо [Абдулваҳҳоб Атс Цақафӣ] гуфт, ба мо [Айюб] аз [Саъид ибни Ҷубайр] аз [Абдуллоҳ ибни Муғаффал] нақл кардааст, ки яке аз ҷиянаш дар паҳлӯяш нишаста буд ва пас аз тирпарронӣ кард. Пас ӯро боздошту гуфт; Дарҳақиқат, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам уни ҳаром қилганлар. Гуфт: «Ин амал наметавонад сайдро шикор кунад ва душманро нобуд созад. Фақат дандонҳоро мешиканад ва чашм меканад».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 18
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنِي بُرْدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ الْأَنْصَارِيَّ النَّقِيبَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا مَعَ مُعَاوِيَةَ أَرْضَ الرُّومِ فَنَظَرَ إِلَى النَّاسِ وَهُمْ يَتَبَايَعُونَ كِسَرَ الذَّهَبِ بِالدَّنَانِيرِ وَكِسَرَ الْفِضَّةِ بِالدَّرَاهِمِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ الرِّبَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَبْتَاعُوا الذَّهَبَ بِالذَّهَبِ إِلَّا مِثْلًا بِمِثْلٍ لَا زِيَادَةَ بَيْنَهُمَا وَلَا نَظِرَةًفَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ يَا أَبَا الْوَلِيدِ لَا أَرَى الرِّبَا فِي هَذَا إِلَّا مَا كَانَ مِنْ نَظِرَةٍ فَقَالَ عُبَادَةُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ رَأْيِكَ لَئِنْ أَخْرَجَنِي اللَّهُ لَا أُسَاكِنُكَ بِأَرْضٍ لَكَ عَلَيَّ فِيهَا إِمْرَةٌ فَلَمَّا قَفَلَ لَحِقَ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَا أَقْدَمَكَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ فَقَصَّ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ وَمَا قَالَ مِنْ مُسَاكَنَتِهِ فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا الْوَلِيدِ إِلَى أَرْضِكَ فَقَبَحَ اللَّهُ أَرْضًا لَسْتَ فِيهَا وَأَمْثَالُكَ وَكَتَبَ إِلَى مُعَاوِيَةَ لَا إِمْرَةَ لَكَ عَلَيْهِ وَاحْمِلْ النَّاسَ عَلَى مَا قَالَ فَإِنَّهُ هُوَ الْأَمْرُ
Ба мо гуфт [Ҳисём ибни Аммар] гуфт, ба мо хабар дод [Яҳё ибни Ҳамза] гуфт, ба ман [Бурд ибни Синон] аз [Исҳоқ ибни Қобиша] аз [падараш] гуфт; [Убода ибни Шомит Ал-Ансорӣ] фармондеҳ ва дӯсти Паёмбари Худо (с) буд, ки дар ҷаҳони Рум бо Муовия ҷангидааст. Мардумеро дид, ки тиллоро ба динор ва нуќраро ба дирњам хариду мефурўшанд. Баъд вай хитоб кард; «Эй мардум, дар ҳақиқат рибо хӯрдед, ман аз Расули Худо (с) шунидам, ки мефармуд: «Тилонро ба тилло нафурӯшед, магар он ки баробар бошад, ҳеҷ зиёдатӣ ва таъхир миёни он ду вуҷуд надорад». Муовия ба ӯ гуфт; «Эй Абулвалид, дар ин муомила рибо намебинам, магар дар боздоштани он! Убода ҷавоб дод; «Ҳадиси Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва салламро ба шумо расонидам, вале шумо бо ақидаи худ фикр мекунед. Албатта, агар Худо маро берун оварад, дар сарзамини шумо намемонам, агарчи зери фармони шумо бошам». Ваќте ба Мадина баргашт, бо Умар ибни Хатсаб вохўрд ва Умар ба ў гуфт: Эй Абулвалид, туро чї водор сохт, ки ба ин љо биёї? Сипас ба Умар воќеаро наќл кард ва ў дар бораи дар куљо зистанашро нагуфт. Умар гуфт: Эй Абулвалид, ба кишвари худ баргар. Ба дурустї ки Худо кишвареро хору залил месозад, ки бе ту ва мардуме монанди ту». Сипас Умар (р) ба Муовия нома навишт; «Ту ҳақ надорӣ, ки ба ӯ фармон диҳӣ ва мардумро ба он чӣ мегӯяд, даъват кун, зеро ӯ болотар аз ҳақ аст».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 19
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ الْخَلَّادِ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ أَنْبَأَنَا عَوْنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَإِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَظُنُّوا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ
Ба мо [Абубакр ибни Халлод Ал-Боњилї] гуфт, ба мо [Яњё ибни Саъид] аз [Ибни Аљлон] ривоят кардааст, ба мо [Он ибни Абдуллоњ] аз [Абдуллоњ ибни Масъуд] хабар додааст, гуфт; «Агар ҳадиси Расули Худо (с)-ро бароятон бихонам, гумон кунед, ки Расули Худо (с) онро расонидааст, дастур додааст ва ба парҳезгорӣ васият кардааст».
Hadith
Imam Ibnu Majah : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا فَظُنُّوا بِهِ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ
[Муҳаммад ибни Басиёр] гуфт, ба мо [Яҳё ибни Саид] аз [Сюъба] аз [Амру ибни Мурра] аз [Абул Баҳтарӣ] аз [Абу Абдураҳмони Суламӣ] аз [Алӣ ибни Абӯтолиб] нақл кардааст; «Вақте ки ҳадисеро аз Паёмбари Худо (с) бароятон хондам, фарз кунед, ки Расули Худо (с) онро расонидааст, дастур додааст ва ба тақво васият кардааст».
