Imam Ibnu Majah : 1129
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ عَنْ الضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ قَالَقُلْتُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ إِنَّا لَنَجِدُ فِي كِتَابِ اللَّهِ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ سَاعَةً لَا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُؤْمِنٌ يُصَلِّي يَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا شَيْئًا إِلَّا قَضَى لَهُ حَاجَتَهُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَأَشَارَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ بَعْضُ سَاعَةٍ فَقُلْتُ صَدَقْتَ أَوْ بَعْضُ سَاعَةٍ قُلْتُ أَيُّ سَاعَةٍ هِيَ قَالَ هِيَ آخِرُ سَاعَاتِ النَّهَارِ قُلْتُ إِنَّهَا لَيْسَتْ سَاعَةَ صَلَاةٍ قَالَ بَلَى إِنَّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ إِذَا صَلَّى ثُمَّ جَلَسَ لَا يَحْبِسُهُ إِلَّا الصَّلَاةُ فَهُوَ فِي الصَّلَاةِ
Esan digu ['Abdurrahman bin Ibrahim Ad Dimasyqi-k] esan zuela, esan digu [Ibn Abu Fudaik]-ek [Adl Dlahhak bin Uthman-ek]-engandik [Abu An Nadlrah-engandik]-engandik [Abu Salamah-engandik]-engandik [Abdullah bin Salam-ek] esan zuela; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam eserita zegoela galdetu nion: 'Alaren Liburuan ostiralean aurkitzen dugu sinestun bat ez zela zutik jarri otoitz egiteko eta Ala-ri zerbait eskatzeko, beteko ez balu'. Abdullah-ek esan zuen: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek keinu egin zidan; 'edo batzuetan', orduan esan nuen: 'Zure arrazoia duzu, edo batzuetan. Galdetu nion: 'Noiz da une hori?', erantzun zuen: 'Egunaren amaieran'. Galdetu nion: 'Ez al da otoitz ordua?' Hark erantzun zuen: «Bai, noski, zerbitzari sinestun batek otoitz egin eta gero esertzen bada, eta ezerk ez badio esertzea eragozten, otoitzaren zain dagoelako izan ezik, orduan otoitz gisa zenbatzen da».