Tasbih, Tahmid, dan Takbir masing-masing 10 kali setelah shalat wajib

Imam Ibnu Majah : 916

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ وَأَبُو يَحْيَى التَّيْمِيُّ وَابْنُ الْأَجْلَحِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَصْلَتَانِ لَا يُحْصِيهِمَا رَجُلٌ مُسْلِمٌ إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَهُمَا يَسِيرٌ وَمَنْ يَعْمَلُ بِهِمَا قَلِيلٌ يُسَبِّحُ اللَّهَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ عَشْرًا وَيُكَبِّرُ عَشْرًا وَيَحْمَدُ عَشْرًا فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْقِدُهَا بِيَدِهِ فَذَلِكَ خَمْسُونَ وَمِائَةٌ بِاللِّسَانِ وَأَلْفٌ وَخَمْسُ مِائَةٍ فِي الْمِيزَانِ وَإِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ سَبَّحَ وَحَمِدَ وَكَبَّرَ مِائَةً فَتِلْكَ مِائَةٌ بِاللِّسَانِ وَأَلْفٌ فِي الْمِيزَانِ فَأَيُّكُمْ يَعْمَلُ فِي الْيَوْمِ أَلْفَيْنِ وَخَمْسَ مِائَةِ سَيِّئَةٍ قَالُوا وَكَيْفَ لَا يُحْصِيهِمَا قَالَ يَأْتِي أَحَدَكُمْ الشَّيْطَانُ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَيَقُولُ اذْكُرْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى يَنْفَكَّ الْعَبْدُ لَا يَعْقِلُ وَيَأْتِيهِ وَهُوَ فِي مَضْجَعِهِ فَلَا يَزَالُ يُنَوِّمُهُ حَتَّى يَنَامَ

اسان کان [ابو ڪريب] روايت ڪئي آهي، اسان کان [اسماعيل بن عليه] ۽ [محمد بن فضليل] ۽ [ابو يحييٰ التيميءَ] ۽ [ابن العجلة] بيان ڪيو آهي [عثوع بن السائب] کان [پنهنجي پيءُ] کان [عبدالله بن عمرو]، هن چيو ته رسول الله ﷺ فرمايو: ٻه شيون اهڙيون آهن جن کي هڪ مسلمان رکي نٿو سگهي جيستائين هو جنت ۾ داخل نه ٿئي، انهن تي عمل ڪرڻ آسان آهي پر ٿورا ماڻهو انهن کي ڪن ٿا: هر نماز کان پوءِ ڏهه ڀيرا تسبيح پڙهو، ڏهه ڀيرا تڪبير پڙهو ۽ ڏهه ڀيرا تحميد پڙهو. پوءِ مون رسول الله ﷺ کي ڏٺو ته اهي پنهنجين آڱرين تي ڳڻڻ لڳا، تنهنڪري اهو زبان تي هڪ سو پنجاهه ۽ ترازو تي پندرهن سئو ٿي ويو. جڏهن هو پنهنجي بستري تي ويو - سمهڻ -، هن تسبيح، تحميد ۽ تڪبير هڪ سؤ ڀيرا چيو، تنهنڪري اهو وات ۾ هڪ سؤ ۽ ترازو ۾ هڪ هزار هو. توهان مان ڪنهن ٻه هزار پنج سؤ ڏوهه ڪيا آهن! ' انهن چيو؛ 'جيڪڏهن اسان انهن ٻن شين جو خيال نه رکون ته ڇا ٿيندو؟' رسول الله صلي الله عليه وسلم جواب ڏنو، 'شيطان توهان مان هڪ وٽ نماز ۾ ايندو، پوءِ شيطان چوندو؛ 'هي ۽ اهو ياد رکجو' جيستائين هڪ بندو الڳ نه ٿئي ۽ ان کي پنهنجي نماز ياد نه رهي. شيطان ان وٽ تڏهن به ايندو جڏهن هو بستري تي هوندو - سمهڻ -. تنهن ڪري شيطان ان کي لالچ ڏيندو رهيو جيستائين هو سمهي نه ويو. '