Shalat ketika ingat: barangsiapa lupa shalat, hendaklah tunaikan ketika ingat, tidak ada kaffarat atas shalatnya selain menunaikanya

Imam Ibnu Majah : 689

حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَفَلَ مِنْ غَزْوَةِ خَيْبَرَ فَسَارَ لَيْلَهُ حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْكَرَى عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلَالٍ اكْلَأْ لَنَا اللَّيْلَ فَصَلَّى بِلَالٌ مَا قُدِّرَ لَهُ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ فَلَمَّا تَقَارَبَ الْفَجْرُ اسْتَنَدَ بِلَالٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ مُوَاجِهَ الْفَجْرِ فَغَلَبَتْ بِلَالًا عَيْنَاهُ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ بِلَالٌ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمْ الشَّمْسُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلَهُمْ اسْتِيقَاظًا فَفَزَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْ بِلَالُ فَقَالَ بِلَالٌ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اقْتَادُوا فَاقْتَادُوا رَوَاحِلَهُمْ شَيْئًا ثُمَّ تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ قَالَ مَنْ نَسِيَ صَلَاةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ{ وَأَقِمْ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي }قَالَ وَكَانَ ابْنُ شِهَابٍ يَقْرَؤُهَا لِلذِّكْرَى

اسان کي [حرمله بن يحييٰ] ٻڌايو آهي، اسان کي [عبدالله بن وهب] ٻڌايو آهي، اسان کي [يونس] ٻڌايو آهي [ابن شهاب] کان [سعيد بن المسيب] کان [ابو هريره] چيو آهي ته: 'جڏهن رسول الله ﷺ خيبر جي جنگ کان واپس آيا، ته رات جو گهمندا رهيا، آخرڪار انهن کي اوندهه اچي وئي، اهي آرام ڪرڻ لاءِ رڪيا ۽ بلال کي چيو: 'اڄ رات اسان جي حفاظت ڪريو'. پوءِ بلال پنهنجي ممڪن حد تائين دعا گهري، جڏهن ته رسول الله ﷺ ۽ ٻيا ساٿي سمهي رهيا هئا. جڏهن صبح جو وقت اچي رهيو هو، بلال پنهنجي گاڏي سان ٽيڪ ڏئي صبح جو انتظار ڪيو. پر، اوندهه هن تي حملو ڪيو جيستائين هو پنهنجي گاڏي سان ٽيڪ ڏئي سمهي پيو. هو ۽ سندس ساٿي جيستائين سج جي روشني انهن کي نه لڳي تيستائين نه جاڳيا. ۽ رسول الله ﷺ سڀ کان پهريان جاڳيا، پوءِ ٽپو ڏنو ۽ رڙ ڪئي: 'اي بلال!' بلال جواب ڏنو؛ "يا رسول الله، منهنجي پيءُ ۽ ماءُ جي خاطر، الله منهنجي روح کي ائين قبض ڪري ٿو جيئن هن توهان جي روح کي قبض ڪيو آهي." رسول الله فرمايو: "اڳواڻي ڪريو". پوءِ انهن ڪجهه دير لاءِ پنهنجي گاڏين کي هلائي ڇڏيو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم وضو ڪيو ۽ بلال کي اقامت ڪرڻ جو حڪم ڏنو، جيستائين بلال اقامت نه ڪئي. پوءِ انهن سان گڏ صبح جي نماز پڙهي. جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم نماز کان فارغ ٿيا، ته فرمايائون: "جيڪو نماز پڙهڻ وساري ڇڏي ته جڏهن ياد اچي ته ان کي ادا ڪري، بيشڪ الله عزوجل فرمائي ٿو: "۽ منهنجي ياد ۾ نماز قائم ڪريو"."