Shalat ketika ingat: barangsiapa lupa shalat, hendaklah tunaikan ketika ingat, tidak ada kaffarat atas shalatnya selain menunaikanya

इमाम इब्न माजह : 689

حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَفَلَ مِنْ غَزْوَةِ خَيْبَرَ فَسَارَ لَيْلَهُ حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْكَرَى عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلَالٍ اكْلَأْ لَنَا اللَّيْلَ فَصَلَّى بِلَالٌ مَا قُدِّرَ لَهُ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ فَلَمَّا تَقَارَبَ الْفَجْرُ اسْتَنَدَ بِلَالٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ مُوَاجِهَ الْفَجْرِ فَغَلَبَتْ بِلَالًا عَيْنَاهُ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ بِلَالٌ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمْ الشَّمْسُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلَهُمْ اسْتِيقَاظًا فَفَزَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْ بِلَالُ فَقَالَ بِلَالٌ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اقْتَادُوا فَاقْتَادُوا رَوَاحِلَهُمْ شَيْئًا ثُمَّ تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ قَالَ مَنْ نَسِيَ صَلَاةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ{ وَأَقِمْ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي }قَالَ وَكَانَ ابْنُ شِهَابٍ يَقْرَؤُهَا لِلذِّكْرَى

हे आम्हाला [हर्मुलाह इब्न याह्या] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [अब्दुल्लाह इब्न वहाब] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [यूनुस] यांनी [इब्न शिहाब] यांच्याकडून, [सईद इब्न अल-मुसय्याब] यांच्याकडून, [अबू हुरैरा] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी सांगितले: "जेव्हा अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, खैबरच्या लढाईतून परत आले, तेव्हा त्यांनी रात्री प्रवास केला जोपर्यंत त्यांना झोप येऊ लागली. ते विश्रांतीसाठी थांबले आणि बिलाल यांना म्हणाले: 'आज रात्री आमची पहारा दे.' मग बिलाल यांनी शक्य तितक्या चांगल्या प्रकारे नमाज अदा केली, तेव्हा अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, आणि इतर साथी झोपले होते. सकाळची पहाट जवळ येताच, बिलालने आपल्या वाहनाला आधार देऊन फज्रच्या वेळेची वाट पाहिली. परंतु झोपेच्या माराने तो वाहनाला आधार देत झोपला. तो आणि त्याचे साथीदार सूर्याच्या तेजस्वी किरणांपर्यंत जागे झाले नाहीत. आणि अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) हे सर्वात आधी जागे झाले; त्यांनी मग उडी मारून ओरडले: "अरे बिलाल!" बिलालने उत्तर दिले: "अरे अल्लाहचे प्रेषित, माझ्या वडिलांवर आणि आईवर अल्लाहची कृपा, जशी त्याने तुमची आत्मा घेतली तशीच माझी आत्माही घेवो." अल्लाहचे प्रेषित म्हणाले: "मार्ग दाखवा." मग त्यांनी काही काळ आपल्या घोड्यांना मार्ग दाखविला. नंतर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी वुजू केले आणि बिलाल (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना इक़ामत देण्याचे आदेश दिले, त्यामुळे बिलाल (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांनी इक़ामत म्हटली. नंतर त्यांनी त्यांच्यासोबत फज्रची नमाज अदा केली. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी नमाज पूर्ण केल्यावर, ते म्हणाले: "ज्याला नमाज विसरल्यास, त्याने ती आठवल्यावरच अदा करावी; खरोखरच, सर्वोच्च आणि गौरवशाली अल्लाहने म्हटले आहे: 'आणि माझ्या स्मरणार्थ नमाज स्थापन करा.'"