इमाम बुखारी : 2541

حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ أَبِي عَبَّادٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ يَهُودِيًّا رَضَّ رَأْسَ جَارِيَةٍ بَيْنَ حَجَرَيْنِ فَقِيلَ لَهَا مَنْ فَعَلَ بِكِ أَفُلَانٌ أَوْ فُلَانٌ حَتَّى سُمِّيَ الْيَهُودِيُّ فَأَوْمَأَتْ بِرَأْسِهَا فَجِيءَ بِهِ فَلَمْ يَزَلْ حَتَّى اعْتَرَفَ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُضَّ رَأْسُهُ بِالْحِجَارَةِ

आमच्यापर्यंत [हसन बिन अबी अब्बाद] यांनी सांगितले आम्हाला [हम्माम] यांनी [क़तदा] यांच्याकडून आणि [अनस (रज़िअल्लाहु अन्हु)] यांच्याकडून सांगितले की, एक यहूदी होता ज्याने एका दासीच्या डोक्यावर दोन दगड मारून रक्तस्त्राव केला. मग त्याला विचारले गेले की हे कोणी केले, म्हणजे फलानाने की फलानाने, जोपर्यंत अखेरीस त्या यहूदीचे नाव घेतले गेले आणि दासीने मान्यतेत आपले डोके हलवले. त्यानंतर त्या यहूदीला समोर आणण्यात आले, परंतु त्याने नाकारले आणि शेवटीच कबूल केले. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आदेश दिला की त्या यहूदीच्या डोक्यावर रक्त येईपर्यंत दगड मारला जावा.