Shadaqah dari harta yang dicintai sehingga Umar menyerahkan hasil dari tanah Khaibar untuk shadaqah

Imam Bukhari : 2532

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ أَنْبَأَنِي نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنْ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ أَصَابَ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَأْمِرُهُ فِيهَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُ بِهِ قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا قَالَ فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهُ لَا يُبَاعُ وَلَا يُوهَبُ وَلَا يُورَثُ وَتَصَدَّقَ بِهَا فِي الْفُقَرَاءِ وَفِي الْقُرْبَى وَفِي الرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ وَيُطْعِمَ غَيْرَ مُتَمَوِّلٍقَالَ فَحَدَّثْتُ بِهِ ابْنَ سِيرِينَ فَقَالَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا

اسان کي [قتيبه بن سعيد] ٻڌايو آهي [محمد بن عبدالله الانشاري] اسان کي [ابن عون] ٻڌايو آهي ته [نافع] مون کي [ابن عمر رضي الله عنهما] کان ٻڌايو ته عمر بن الخطاب رضي الله عنه کي خيبر ۾ زمين جو هڪ حصو مليو، پوءِ هو رسول الله ﷺ سان مليو ۽ زمين بابت سندس راءِ پڇيائين، ۽ چيائين ته: 'يا رسول الله! مون کي خيبر ۾ زمين ملي آهي جتي مون کي ان کان وڌيڪ قيمتي شيءِ ڪڏهن به نه ملي. پوءِ زمين بابت توهان جو ڇا حڪم آهي؟' تڏهن پاڻ فرمايائون: 'جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا، ته وڻن کي پڪڙي رکو ۽ پوءِ انهن جي ميون سان صدقو ڏئي سگهو ٿا'. ابن عمر رضي الله عنه چيو؛ 'پوءِ عمر پنهنجو صدقو ڪيو، جيڪو هن نه وڪڻيو، نه ڏنو، ۽ نه ئي ورثي ۾ مليو، پر هن پنهنجو صدقو فقير، مائٽن، آزاد غلامن، في سبيل الله، ابن سبيل ۽ مهمانن جي مهمان نوازي لاءِ ڏنو. ۽ جيڪو ماڻهو ان جي سار سنڀال ڪري ٿو ان مان نيڪيءَ سان کائي - صحيح طرح - ۽ ٻين کي کارائي بغير ان کي ذخيرو ڪرڻ جي. راوي چيو؛ 'پوءِ مون هي حديث ابن سيرين کي ٻڌائي ۽ هن چيو؛ 'غور متعاتسل مالان جو مطلب آهي ته ڪنهن يتيم جي ملڪيت کي پنهنجي ملڪيت سان گڏ ڪرڻ لاءِ نه ورتو وڃي'.