Imam Ibnu Majah : 485
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ أَنْبَأَنَا سُوَيْدُ بْنُ النُّعْمَانِ الْأَنْصَارِيُّأَنَّهُمْ خَرَجُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالصَّهْبَاءِ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَعَا بِأَطْعِمَةٍ فَلَمْ يُؤْتَ إِلَّا بِسَوِيقٍ فَأَكَلُوا وَشَرِبُوا ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَمَضْمَضَ فَاهُ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى بِنَا الْمَغْرِبَ
A erenikem [Apu bakr bin Abu Syaibah] a apasa, a erenikem [Ali bin Mushir] seni [Yahya bin Sa’id] seni [Busyair bin Yasar] a apasa, a erenikem [Suwaid bin An Nu’man Al Ansari]; Iwe, lupwen ra tori Ash Shahba, a iotek lekuniol. Mwirin a tingor pwe epwe ngeni mongo, nge ese angei och mongo lukun chok sawiq tori chienan kewe ra fiti le mongo me unummong. Mwirin ena a tingor pwe epwe uwei konik, mwirin a limeti awan mwirin a uta me iotek maghrib fitikem’.