इमाम बुखारी : 2510

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَتُوُفِّيَ أَبِي وَعَلَيْهِ دَيْنٌ فَعَرَضْتُ عَلَى غُرَمَائِهِ أَنْ يَأْخُذُوا التَّمْرَ بِمَا عَلَيْهِ فَأَبَوْا وَلَمْ يَرَوْا أَنَّ فِيهِ وَفَاءً فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِذَا جَدَدْتَهُ فَوَضَعْتَهُ فِي الْمِرْبَدِ آذَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ وَدَعَا بِالْبَرَكَةِ ثُمَّ قَالَ ادْعُ غُرَمَاءَكَ فَأَوْفِهِمْ فَمَا تَرَكْتُ أَحَدًا لَهُ عَلَى أَبِي دَيْنٌ إِلَّا قَضَيْتُهُ وَفَضَلَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ وَسْقًا سَبْعَةٌ عَجْوَةٌ وَسِتَّةٌ لَوْنٌ أَوْ سِتَّةٌ عَجْوَةٌ وَسَبْعَةٌ لَوْنٌ فَوَافَيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَغْرِبَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَضَحِكَ فَقَالَ ائْتِ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ فَأَخْبِرْهُمَا فَقَالَا لَقَدْ عَلِمْنَا إِذْ صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا صَنَعَ أَنْ سَيَكُونُ ذَلِكَوَقَالَ هِشَامٌ عَنْ وَهْبٍ عَنْ جَابِرٍ صَلَاةَ الْعَصْرِ وَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا بَكْرٍ وَلَا ضَحِكَ وَقَالَ وَتَرَكَ أَبِي عَلَيْهِ ثَلَاثِينَ وَسْقًا دَيْنًا وَقَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ عَنْ وَهْبٍ عَنْ جَابِرٍ صَلَاةَ الظُّهْرِ

मला [मुहम्मद बिन बशीशार यांनी] सांगितले, ज्यांनी आम्हाला ['अब्दुल वहाब] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला सांगितले [उबैदुल्ला] यांनी [वाहब बिन कैसान] यांच्याकडून [जैबिर बिन अब्दुल्लाह, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो] यांच्याकडून सांगितले: "माझे वडील मरण पावले आणि त्यांच्यावर कर्ज होते, म्हणून मी त्यांच्या कर्जदारांना कर्जाच्या बदल्यात त्यांची खजूर घेण्याचा प्रस्ताव दिला, परंतु त्यांनी नकार दिला आणि ते पुरेसे परतफेड मानले नाहीत. मग मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेलो आणि त्यांना हे सांगितले, ते म्हणाले: 'जर तुम्ही (तुमची खजूर) कापून ताट्यावर ठेवण्याचा विचार करत असाल, तर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना कळवा.' मग तो अबू बक्र आणि उमर यांच्यासह आला, आणि त्याने ताटजवळ बसून त्यावर बरकतची दुआ मागितली, मग त्याने सांगितले: 'तुझ्या कर्जदार लोकांना बोलाव आणि त्यांच्यासोबत तुझे कर्ज फेड.' म्हणून ज्याला माझ्या वडिलांनी कर्ज दिले होते, त्यापैकी एकही व्यक्ती उरली नाही, ज्याचे मी कर्ज फेडले नव्हते, आणि तेथे तेरा वासाक खजूर उरले: सात वासाक 'अजवा' खजूर आणि सहा वासाक इतर खजूर, किंवा सहा वासाक 'अजवा' खजूर आणि सात वासाक दुसऱ्या जातीचे खजूर. मग मी अल्लाहच्या संदेष्ट्यांसोबत मग़रिबची नमाज अदा केली, अल्लाहची शान आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, आणि मी त्यांना याबद्दल सांगितले; तेव्हा ते हसले आणि म्हणाले, 'अबू बक्र आणि उमर यांच्याकडे जा आणि त्यांना याची खबर दे.' ते म्हणाले, 'खरोखरच, आम्हाला माहीत होते की जेव्हा जेव्हा अल्लाहचा संदेशक, अल्लाहची शान आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, काही करतात, ते नक्कीच घडते.' आणि [हिशाम] यांनी [वाहब] यांच्याकडून [जैबिर] यांच्याहून कथन केले: "त्यांनी 'असर'ची नमाज अदा केली, आणि अबू बक्र यांचा उल्लेखही झाला नाही, ना हे सांगितले गेले की त्यांनी हसले." आणि त्याने सांगितले: "आणि माझ्या वडिलांनी तीस वासाक कर्ज सोडून गेले." आणि [इब्न इशाक] यांनी [वाहब] यांच्याकडून [जैबिर] यांच्याकडून कथन केले: "झुहरची नमाज."