Imam Ibnu Majah : 28

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ مُجَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ قَرَظَةَ بْنِ كَعْبٍ قَالَبَعَثَنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِلَى الْكُوفَةِ وَشَيَّعَنَا فَمَشَى مَعَنَا إِلَى مَوْضِعٍ يُقَالُ لَهُ صِرَارٌ فَقَالَ أَتَدْرُونَ لِمَ مَشَيْتُ مَعَكُمْ قَالَ قُلْنَا لِحَقِّ صُحْبَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِحَقِّ الْأَنْصَارِ قَالَ لَكِنِّي مَشَيْتُ مَعَكُمْ لِحَدِيثٍ أَرَدْتُ أَنْ أُحَدِّثَكُمْ بِهِ وَأَرَدْتُ أَنْ تَحْفَظُوهُ لِمَمْشَايَ مَعَكُمْ إِنَّكُمْ تَقْدَمُونَ عَلَى قَوْمٍ لِلْقُرْآنِ فِي صُدُورِهِمْ هَزِيزٌ كَهَزِيزِ الْمِرْجَلِ فَإِذَا رَأَوْكُمْ مَدُّوا إِلَيْكُمْ أَعْنَاقَهُمْ وَقَالُوا أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ فَأَقِلُّوا الرِّوَايَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا شَرِيكُكُمْ

اسان کي [احمد بن عبده] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [حماد بن زيد] ٻڌايو آهي [مجاهد] کان [عاش سيابي] کان [قرضه بن ڪعب] ٻڌايو آهي ته؛ عمر بن خطاب اسان کي ڪوفه وٺي ويو. هو اسان سان گڏ هليو جيستائين اسان شرار نالي هڪ جاءِ تي پهتاسين. پوءِ هن چيو: 'ڇا توهان کي خبر آهي ته مان توهان سان ڇو هلي رهيو آهيان؟' قرضه بن ڪعب چيو؛ اسان جواب ڏنو، 'رسول الله ﷺ سان گڏ رهڻ جي حق ۽ انصار جي دوستن جي حق جي ڪري'. [عمر چيو]؛ 'مان توهان سان گڏ هلي رهيو آهيان ڇاڪاڻ ته هڪ حديث آهي جيڪا مان توهان تائين پهچائڻ چاهيان ٿو، ۽ مان چاهيان ٿو ته توهان ان کي ياد ڪريو ڇو ته مان توهان سان گڏ سفر ڪري رهيو آهيان،' هن چيو؛ 'يقيناً، توهان هڪ قوم وٽ آيا آهيو ڇاڪاڻ ته قرآن انهن جي سينن ۾ ٽهڪندڙ ٿانو وانگر ٽهڪي رهيو آهي. جيڪڏهن اهي توهان کي ڏسندا ته اهي توهان تي پنهنجون ڳچيون هڻندا ۽ چوندا؛' 'اي محمد جا دوستو، رسول الله ﷺ کان ٿوري حديث بيان ڪريو ۽ مان توهان جو ساٿي آهيان'.