Termasuk dari dosa besar, Menyekutukan Allah dan mendurhakai kedua orang tua, Perkataan dusta dan kesaksian palsu
Imam Bukhari : 2459
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ سَمِعَ وَهْبَ بْنَ جَرِيرٍ وَعَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ إِبْرَاهِيمَ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْكَبَائِرِ قَالَ الْإِشْرَاكُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَقَتْلُ النَّفْسِ وَشَهَادَةُ الزُّورِتَابَعَهُ غُنْدَرٌ وَأَبُو عَامِرٍ وَبَهْزٌ وَعَبْدُ الصَّمَدِ عَنْ شُعْبَةَ
Ekɛɛ wɔ [‘Abdullah bin Munir] akɛ enu [Wahb bin Jarir] kɛ [‘Abdul Malik bin Ibrahim] fɛɛ kɛɛ, ekɛɛ mi [Syu’bah] kɛjɛ [‘Ubaidullah bin Abi Bakar bin Anas] kɛjɛ [Anas radliallahu ‘anhu] kɛɛ; A bi Gbalɔ ɔ kaba’ir -e yayami nguahi- a he sane. No hewɔ lɛ Ekɛɛ: ‘Okɛ Allah abɔ hefatalɔi, ofɔlɔi atoiboo, gbɔmɛi agbemɔ kɛ amale kitakamɔ’. Nɛkɛ hadith nɛɛ hu nyiɛ [Ghundar], [Abu Amir], [Bahz] kɛ [‘Abdush Shamad] ni jɛ [Syu’bah] lɛ sɛɛ.