Nabi menetapkan sumpah wajib bagi siapa yang tertuduh

Imam Nasa'i : 5330

أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَكَانَتْ جَارِيَتَانِ تَخْرُزَانِ بِالطَّائِفِ فَخَرَجَتْ إِحْدَاهُمَا وَيَدُهَا تَدْمَى فَزَعَمَتْ أَنَّ صَاحِبَتَهَا أَصَابَتْهَا وَأَنْكَرَتْ الْأُخْرَى فَكَتَبْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فِي ذَلِكَ فَكَتَبَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى أَنَّ الْيَمِينَ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ وَلَوْ أَنَّ النَّاسَ أُعْطُوا بِدَعْوَاهُمْ لَادَّعَى نَاسٌ أَمْوَالَ نَاسٍ وَدِمَاءَهُمْ فَادْعُهَا وَاتْلُ عَلَيْهَا هَذِهِ الْآيَةَ{ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ }حَتَّى خَتَمَ الْآيَةَ فَدَعَوْتُهَا فَتَلَوْتُ عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ بِذَلِكَ فَسَرَّهُ

Mae wedi ein hysbysu [Ali bin Sa'id bin Masruq] meddai; mae wedi dweud wrthym [Yahya bin Abu Zaidah] gan [Nafi' bin Umar] gan [Ibnu Abumulaikah] dywedodd, 'Aeth dwy fenyw i mewn i ogof yn ardal Ta'if. Yna daeth un o'r ddwy allan â llaw glwyfedig. Felly roedd yn meddwl bod ei ffrind wedi'i anafu, ond gwadodd ei ffrind hynny. Yna ysgrifennais lythyr at Ibn Abbas ynglŷn â'r mater hwn, atebodd [Ibnu Abbas]; Rhoddodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ddyfarniad unwaith mai ar gyfer y person a gyhuddir - y diffynnydd - y mae'r llw. Oherwydd os caniateir i bobl wneud cyhuddiadau, yna byddant yn cyhuddo eiddo a bywydau llawer o bobl. Felly, ffoniwch y fenyw a darllenwch yr adnod hon iddi: 'Yn wir, y rhai sy'n cyfnewid eu haddunedau ag Allah a'u llwon am bris bach, ni fyddant yn rhannu yn y wobr yn y byd a ddaw' QS Ali Imran; 77 hyd at ddiwedd yr adnod. Yna gelwais y ddynes a darllenais y pennill iddi, yn y diwedd cyfaddefodd hi hynny.