Nabi menetapkan sumpah wajib bagi siapa yang tertuduh
Imam Nasa'i : 5330
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَكَانَتْ جَارِيَتَانِ تَخْرُزَانِ بِالطَّائِفِ فَخَرَجَتْ إِحْدَاهُمَا وَيَدُهَا تَدْمَى فَزَعَمَتْ أَنَّ صَاحِبَتَهَا أَصَابَتْهَا وَأَنْكَرَتْ الْأُخْرَى فَكَتَبْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فِي ذَلِكَ فَكَتَبَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى أَنَّ الْيَمِينَ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ وَلَوْ أَنَّ النَّاسَ أُعْطُوا بِدَعْوَاهُمْ لَادَّعَى نَاسٌ أَمْوَالَ نَاسٍ وَدِمَاءَهُمْ فَادْعُهَا وَاتْلُ عَلَيْهَا هَذِهِ الْآيَةَ{ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ }حَتَّى خَتَمَ الْآيَةَ فَدَعَوْتُهَا فَتَلَوْتُ عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ بِذَلِكَ فَسَرَّهُ
Na taʻu mai e [Ali bin Said bin Masruq] ia i matou na ia fai mai; Na taʻu mai e [Yahya bin Abu Zaidah] ia i matou mai ia [Nafi' bin Umar] mai ia [Ibn Abu Mulaikah] na ia fai mai; 'E toalua fafine na ulufale atu i se ana i le itumalo o Taʻif. Ona sau lea o le tasi o i laʻua ma se lima ua manuʻa. O lea na ia manatu ai na manuʻa o ia e lana uo, ae na faafitia e lana uo. Ona ou tusia lea o se tusi ia Ibn Abbas e uiga i le mataupu, na tali mai [Ibn Abbas]; Na faia e le Avefeau a Allah (filemu ma faamanuiaga a Allah ia te ia) se tulafono e faapea o le tautoga e mo le ua molia. Aua afai e faatagaina tagata e faia ni moliaga, o le a latou molia le tamaoaiga ma le ola o le toatele o tagata. O le mea lea, valaau atu i le fafine ma faitau atu lenei fuaiupu ia te ia: 'E moni, o i latou e fesuiai a latou feagaiga ma Allah ma a latou tautoga mo se tau itiiti, o le a leai so latou vaega i le olaga a sau' QS Ali Imran; 77 seia oo i le faaiuga o le fuaiupu. Ona ou valaau atu lea i le fafine ma ou faitau atu le fuaiupu ia te ia, ma iu ai ina ia taʻutino mai.'