Kesabaran Rasulullah menghadapi gangguan kaum quraisy ketika sedang shalat
Imam Bukhari : 233
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ بَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاجِدٌ قَالَ ح و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ مَسْلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مَيْمُونٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ حَدَّثَهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي عِنْدَ الْبَيْتِ وَأَبُو جَهْلٍ وَأَصْحَابٌ لَهُ جُلُوسٌ إِذْ قَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْض أَيُّكُمْ يَجِيءُ بِسَلَى جَزُورِ بَنِي فُلَانٍ فَيَضَعُهُ عَلَى ظَهْرِ مُحَمَّدٍ إِذَا سَجَدَ فَانْبَعَثَ أَشْقَى الْقَوْمِ فَجَاءَ بِهِ فَنَظَرَ حَتَّى سَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَضَعَهُ عَلَى ظَهْرِهِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ وَأَنَا أَنْظُرُ لَا أُغْنِي شَيْئًا لَوْ كَانَ لِي مَنَعَةٌ قَالَ فَجَعَلُوا يَضْحَكُونَ وَيُحِيلُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاجِدٌ لَا يَرْفَعُ رَأْسَهُ حَتَّى جَاءَتْهُ فَاطِمَةُ فَطَرَحَتْ عَنْ ظَهْرِهِ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِقُرَيْشٍ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَشَقَّ عَلَيْهِمْ إِذْ دَعَا عَلَيْهِمْ قَالَ وَكَانُوا يَرَوْنَ أَنَّ الدَّعْوَةَ فِي ذَلِكَ الْبَلَدِ مُسْتَجَابَةٌ ثُمَّ سَمَّى اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِأَبِي جَهْلٍ وَعَلَيْكَ بِعُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ وَشَيْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ وَالْوَلِيدِ بْنِ عُتْبَةَ وَأُمَيَّةَ بْنِ خَلَفٍ وَعُقْبَةَ بْنِ أَبِي مُعَيْطٍ وَعَدَّ السَّابِعَ فَلَمْ يَحْفَظْ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ رَأَيْتُ الَّذِينَ عَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَرْعَى فِي الْقَلِيبِ قَلِيبِ بَدْرٍ
A erenikem [‘Abdan] a apasa, a erenikem [semei we] seni [Syu’bah] seni [Abu Ishaq] seni [‘Amru bin Maimun] seni [‘Abdullah] a apasa, ‘Nupwen ewe chon kuno seni Kot a chapetiw, a apasa. -lon pwal eu lapalap a mak lon- Iwe a fen erenikem [Ahmad bin ‘Uthman] a apasa, a fen erenikem [Syuraih bin Maslamah] a apasa, a fen erenikem [Ibrahim bin Yusuf] seni [seman we] seni [Abu Ishaq] a apasa, a fen erenikem [‘Amru bin Maidullah] pwe bibn Madullah ewe [’ Iwe, a iotek ünükün ewe Kaaba atun Abu Jahl me chienan kewe ra mot ünükün. Iwe, ekkoch leir ra apasa ngeni ekkewe ekkoch, ‘Iö leimi epwe tongeni uweato inisin efoch kamel nöün so-an-so, iwe, epwe äeä won pechen Muhammad lupwen a chapetiu? ’ Iwe, ewe mi kon riaffou leir a feilo, nge a liwinto ren an uwei ppwul kamel. Iwe, ewe mwän a witiwit me nenengeni, ina popun lupwen ewe Soufos a chapetiu, a isenalong ewe pwül won pechen lefilen pechen kewe. Nupwen ua chok tongeni nenengeni use tongeni fori och mettoch. Duh, ika pwe upwe chok tongeni eppeti! ’ Abdullah bin Mas’ud a sopweilo an poraus, ‘Iwe, ra takiri me takiri emon me emon atun ewe chon kuno seni Kot a nom lon eu lapalap mi chapetiu, ese aitieta mokuran tori Fatimah a feito. Iwe, Fatimah a limeti ewe ppwul seni pechen, mürin, Rasulullah a aitietä möküran o iotek: ‘O Allah, üa likiti ngonuk -ekkewe föfförün- ekewe chon Quraysh’. A tori ülüngät fansoun. Ina minne ewe iotek a fori pwe repwe niuokus’. ‘Abdullah bin Mas’ud a sopweno ne apasa, ‘Pokiten ra nuku pwe ekkewe iotek mi fori ren ena neni repwe etiwa. Iwe, ewe Soufos a apasa iten eman me eman: ‘O Allah, üa ngenikemi angangen Abu Jahl, Utbah bin Rabi’ah, Syaibah bin Rabi’ah, Al Walid bin ‘Utbah, Umayyah bin Khalaf me ‘Uqbah bin Abu Muai’. Iwe ewe Soufos a apasa ewe afisuen nge ua monuki’. Iwe, a apasa, “Enlet, üa küna ekewe aramas mi iteni ewe Soufos, ra ninniilo lon ewe leni lükün ewe lemolun Badr -lon ewe maunen Badr-.”