أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّهُأَخْبَرَهُ وَرِجَالٌ كُبَرَاءُ مِنْ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأَتَى مُحَيِّصَةُ فَأَخْبَرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ وَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَأَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمُحَيِّصَةَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذَنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ بِمِائَةِ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمْ الدَّارَقَالَ سَهْلٌ لَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ

[Muhammad bin Salamah]-ek jakinarazi digu [Ibnu Al Qasim]-ek [Malik] esan didala [Abu Laila bin Abdullah bin Abdur Rahman bin Sahl bin Abu Hatsmah]-engandik [Sahal bin Abi Hatsmah]-engandik, berak eta bere herriko hainbat buruzagik jakinarazi diotela Abdullah bin Sahl eta Muhayyishah Khaibarrera joan zirela gertatu zitzaizkien zailtasunengatik. Orduan, Muhayyishah etorri eta jakinarazi zuen Abdullah bin Sahl hil eta putzu edo iturburu batera bota zutela. Gero, juduengana joan eta esan zien: "Alaren izenean, hil duzue". Haiek erantzun zioten: "Alaren izenean, ez dugu hil". Gero, alde egin zuen Ala-ren Mezulariarengana, sallallaahu 'alaihi wasallam, etorri eta honen berri eman zion arte. Orduan bera, Huwayyishah, bere anaia zaharrena, eta Abdur Rahman bin Sahl etorri ziren, gero Muhayyishah, Khaibarren egon zena, aurrera egin zuen hitz egitera, eta gero Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: "Jarri pertsona zaharrena lehenengo". Eta Huwayyishahek hitz egin zuen eta gero Muhayyishahek. Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: "Zuen lagunei diyat ordaintzen ari al dira ala gerra deklaratzen ari al dira?". Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak gutun bat idatzi zien gai honi buruz, eta gero idatzi zuten: "Egia esan, Alaren izenean, ez genuen hil". Gero, Huwayyishah, Muhayyishah eta Abdur Rahmani esan zien: "Zin egiten duzue eta zuen lagunen odolaren gaineko eskubidea duzue?". Haiek erantzun zuten: "Ez". Hark esan zuen: "Juduek zuen alde zin egitea nahi al duzue?". Haiek erantzun zuten: "Ez dira musulmanak". Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bere aberastasunetik ordaindu zien, eta ehun gamelu bidali zizkien etxean ostatu hartzeko. Sahl-ek esan zuen: "Zalantzarik gabe, gameluetako gamelu gorri batek ostiko bat eman dit bere oinarekin".