Sesungguhnya yang paling taqwa dan paling mengerti tentang Allah diantara kalian adalah aku
इमाम बुखारी : 2323
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرٍ وَعَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ قَالَاقَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ صُبْحَ رَابِعَةٍ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ لَا يَخْلِطُهُمْ شَيْءٌ فَلَمَّا قَدِمْنَا أَمَرَنَا فَجَعَلْنَاهَا عُمْرَةً وَأَنْ نَحِلَّ إِلَى نِسَائِنَا فَفَشَتْ فِي ذَلِكَ الْقَالَةُ قَالَ عَطَاءٌ فَقَالَ جَابِرٌ فَيَرُوحُ أَحَدُنَا إِلَى مِنًى وَذَكَرُهُ يَقْطُرُ مَنِيًّا فَقَالَ جَابِرٌ بِكَفِّهِ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ بَلَغَنِي أَنَّ أَقْوَامًا يَقُولُونَ كَذَا وَكَذَا وَاللَّهِ لَأَنَا أَبَرُّ وَأَتْقَى لِلَّهِ مِنْهُمْ وَلَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ وَلَوْلَا أَنَّ مَعِي الْهَدْيَ لأَحْلَلْتُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هِيَ لَنَا أَوْ لِلْأَبَدِ فَقَالَ لَا بَلْ لِلْأَبَدِ قَالَ وَجَاءَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَقُولُ لَبَّيْكَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ وَقَالَ الْآخَرُ لَبَّيْكَ بِحَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقِيمَ عَلَى إِحْرَامِهِ وَأَشْرَكَهُ فِي الْهَدْيِ
हे आम्हाला [अबू अन-नु'मान] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हम्माद बिन ज़ैद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला ['अब्दुल मलिक बिन जुरैज] यांच्याकडून, ['अथा'] यांच्याकडून, [जाबिर] आणि [थौस] तसेच [इब्न 'अब्बास] यांच्याकडून (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) सांगितले, ज्यांनी दोघांनीही म्हटले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आणि त्यांच्या साथीदारांनी धू अल-हिज्जाच्या चौदाव्या दिवशी सकाळी हज करण्यासाठी प्रस्थान केले, आणि त्यांना कोणतीही अडचण आली नाही. जेव्हा आम्ही पोहोचलो, तेव्हा त्यांनी आम्हाला उम्राचा इरादा करण्याचा आदेश दिला, आणि नंतर आम्हाला आमच्या पत्नींशी संभोग करण्याची परवानगी मिळाली. मग त्यांचे विधान पसरले. 'अता म्हणाले; जबीर म्हणाले: "मग आमच्यापैकी एकजण मीना येथे गेला आणि त्याने सांगितले की त्याने वीर्यकण उत्सर्जित केले आहेत." जबीरने त्याला हे गुप्त ठेवण्यास सांगितले. तथापि, ही बाब अखेरीस पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यापर्यंत पोहोचली, आणि ते आम्हाला उपदेश देण्यासाठी उभे राहिले, असे म्हणत: "माझ्या लक्षात आले आहे की काही लोकांनी असे-तसे म्हटले आहे. अल्लाहची शपथ, मी त्यापैकी सर्वात चांगला आणि सर्वात परमेश्वर-भयभीत आहे. जर मी जे केले आहे ते मागे घेऊ शकलो असतो, तर मी बलिदान प्राणी आणला नसतो, आणि जर मी बलिदान प्राणी (अल-हदी) आणला नसतो, तर मी नक्कीच तहल्लुल केले असते." मग सुरक़ाह बिन मालिक बिन जुत्सूम म्हणाले: "अरे अल्लाहच्या प्रेषिता, हा निर्णय फक्त आमच्यासाठी आहे, की तो सर्वकाळासाठी आहे?" त्यांनी उत्तर दिले: "नाही, तर सर्वकाळासाठी." जाबिर म्हणाले: "मग अली बिन अबू तालिब आले." मग त्या दोघांपैकी एकाने म्हटले; अली म्हणाले: "लब्बैक, मी हज करण्याचा इरादा करतो, जसा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आपला इरादा (तलबिया) जाहीर केला होता." आणि त्याने सांगितले: दुसऱ्याने म्हटले: 'लैबैक, मी हज करण्याचा इरादा करतो जसे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी हज केली.' म्हणून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्याला इहराम घालण्याचा आणि बलिदान प्राण्याचा हिस्सा घेण्याचा आदेश दिला.