Imam Bukhari : 2320
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ بْنُ الْفَرَجِ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدٌ عَنْ زُهْرَةَ بْنِ مَعْبَدٍ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ هِشَامٍ وَكَانَ قَدْ أَدْرَكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَهَبَتْ بِهِ أُمُّهُ زَيْنَبُ بِنْتُ حُمَيْدٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْيَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْهُ فَقَالَ هُوَ صَغِيرٌ فَمَسَحَ رَأْسَهُ وَدَعَا لَهُ وَعَنْ زُهْرَةَ بْنِ مَعْبَدٍ أَنَّهُ كَانَ يَخْرُجُ بِهِ جَدُّهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هِشَامٍ إِلَى السُّوقِ فَيَشْتَرِي الطَّعَامَ فَيَلْقَاهُ ابْنُ عُمَرَ وَابْنُ الزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَيَقُولَانِ لَهُ أَشْرِكْنَا فَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ دَعَا لَكَ بِالْبَرَكَةِ فَيَشْرَكُهُمْ فَرُبَّمَا أَصَابَ الرَّاحِلَةَ كَمَا هِيَ فَيَبْعَثُ بِهَا إِلَى الْمَنْزِلِ
Na taʻu mai e [Ashbagh bin Al Faraj] ia i matou; na taʻu mai e [Abdullah bin Wahb] ia te aʻu; na taʻu mai e [Said] ia te aʻu mai ia [Zuhrah bin Ma'bad] mai ia [lona tamamatua, o Abdullah bin Hisham] sa i ai o ia ma le Perofeta sallallaahu alaihi wasallam i lona olaga. I se tasi aso na feiloai ai lona tina o Zainab bint Humaid ma le Avefeau a Allah sallallaahu alaihi wasallam ma faapea atu; 'Le Avefeau a Allah, pe na ia tautino atu ea ia te oe?' Na ia fai mai; 'O ia o se tamaitiiti lava'. Ona mili lea o lona ulu ma tatalo mo ia. Ma mai ia [Zuhrah bin Ma'bad] na ia alu faatasi ma lona tamamatua [Abdullah bin Hisham] i le maketi e faatau meaai ma o iina na ia feiloai ai ia [Ibn Umar] ma [Ibn Az-Zubair] Radliallahu Anhuma, ona la fai atu lea ia te ia; 'Sau ma i matou aua ua tatalo le Perofeta sallallaahu alaihi wasallam mo faamanuiaga mo oe. Ona iu ai lea ina ia o faatasi ma i laua. A o i ai o ia i se malaga, sa talosagaina o ia e taofi i se nofoaga e nofo ai.