Imam Nasa'i : 3801
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ قَالَ أَنْبَأَنَا حِبَّانُ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قِرَاءَةً قَالَ قُلْتُ لِعَطَاءٍعَبْدٌ أُؤَاجِرُهُ سَنَةً بِطَعَامِهِ وَسَنَةً أُخْرَى بِكَذَا وَكَذَا قَالَ لَا بَأْسَ بِهِ وَيُجْزِئُهُ اشْتِرَاطُكَ حِينَ تُؤَاجِرُهُ أَيَّامًا أَوْ آجَرْتَهُ وَقَدْ مَضَى بَعْضُ السَّنَةِ قَالَ إِنَّكَ لَا تُحَاسِبُنِي لِمَا مَضَى
[Muhammad bin Hatim]-ek [Hibban]-ek [Abdullah]-ek [Ibn Juraij-engandik] historia irakurriz jakinarazi digu, eta esan du: '['Atho']-ri esan nion; urtebetez soldatarekin janaria emanez kontratatu nuen esklabo bat zegoen, eta beste urtebete honekin eta harekin. Erantzun zuen ondo zegoela eta nahikoa zela berarentzat zure baldintzak ematea egun batzuetarako kontratatu zenuenean edo kontratatu zenuenean eta hainbat urtez lanean aritu bazenuen, esan zuen egia esan, ez nauzue kontatzen gertatu denagatik.