Imam Nasa’i : 3801

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ قَالَ أَنْبَأَنَا حِبَّانُ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قِرَاءَةً قَالَ قُلْتُ لِعَطَاءٍعَبْدٌ أُؤَاجِرُهُ سَنَةً بِطَعَامِهِ وَسَنَةً أُخْرَى بِكَذَا وَكَذَا قَالَ لَا بَأْسَ بِهِ وَيُجْزِئُهُ اشْتِرَاطُكَ حِينَ تُؤَاجِرُهُ أَيَّامًا أَوْ آجَرْتَهُ وَقَدْ مَضَى بَعْضُ السَّنَةِ قَالَ إِنَّكَ لَا تُحَاسِبُنِي لِمَا مَضَى

Nag-ulat sa amin [Muhammad bin Hatim] Nag-ulat sa amin [Hibban] Nag-ulat sa amin [Abdullah] mula kay [Ibn Juraij] sa pamamagitan ng pagbabasa ng kasaysayan, sinabi niya; "Sinabi ko kay ['Atho']; may isang alipin na aking pinagtrabahuhan sa loob ng isang taon na may sahod para bigyan siya ng pagkain, at sa isa pang taon ay ganito at ganoon. Sumagot siya na ayos lang at sapat na para sa kanya na bigyan siya ng iyong mga kondisyon kapag pinagtrabahuhan mo siya nang ilang araw o pinagtrabahuhan mo siya at ilang taon na ang lumipas, sinabi niya na tunay na hindi mo ako binibilang sa kung ano ang lumipas.