Pemberian umra dan ruqba menjadi milik penerimanya, baik semasa hidup maupun setelah wafatnya, dan tidak kembali kepada pemberi

Imam Nasa'i : 3683

أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحِيمِ قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي سَلَمَةَ الدِّمَشْقِيُّ عَنْ أَبِي عُمَرَ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّمَا رَجُلٍ أَعْمَرَ رَجُلًا عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَهِيَ لَهُ وَلِمَنْ يَرِثُهُ مِنْ عَقِبِهِ مَوْرُوثَةٌ

Na faamatala mai ia te a’u [Muhammad bin Abdullah bin Abdurrahim] e faapea; na faamatala mai ia i matou [Amru bin Abu Salamah Ad Dimashyqi] mai ia [Abu Umar Ash Shan'ani] mai ia [Hisham bin 'Urwah] mai [lona tama] mai ia [Abdullah bin Az-Zubair] na fetalai mai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah): 'O lē e avatu se 'Umrah i se isi tagata mo ia lava ma ē mulimuli mai ia te ia, o lona uiga o ia lea ma le tofi o ē e fai ma tofi pe a mavae atu o ia.'