An-nisaa'(4) 65. Tidak beriman hingga mereka menjadikan kamu hakim terhadap perkara yang mereka perselisihkan

Imam Bukhari : 2187

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمَا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ أَسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسِبُ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ }

Безгә [Абдуллаһ бин Йосыф] безгә [Әл-Ләйс] әйтте, миңа [Ибн Сыйһаб] әйтте, [Урвадан] әйтте, [Абдуллаһ бин әз-Зүбәйрдән радиаллаһу ганһүмә] ул болай диде: "Әнсарлардан бер кеше Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам каршында Әл-Хәрра тирәсендәге су агымы турында Зөбәер белән бәхәсләшкән. Әнсарлар: "Су агып торсын өчен ачыгызмы?" - диделәр. Зөбәер баш тартты, һәм алар Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам каршында бәхәсләштеләр. Шуңа күрә Аллаһның пәйгамбәре саллаһу галәйһи вәссәлам Зөбәергә: "Әй Зөбәер, су бир һәм күршеңә җибәр", - диде. Шуннан соң Әнсарлар ачуланып: "Әлбәттә, син аны яклыйсың, чөнки ул синең апаңның улы", - диделәр. Шулай итеп, Рәсүлүллаһның йөзе кызарды һәм аннары: «Әй, Зөбәер, миңа су бир, аннары су басу төбенә кайтканчы аны тыгып куй», – диде. Әз-Зөбәер болай диде: «Аллаһ белән ант итәм, мин чыннан да бу аятьнең бу эш турында, ягъни «Ниса» сүрәсенең 65 нче аятендәге Аллаһ сүзе турында иңгән дип уйлыйм, ул: «Раббың белән ант итәм, алар – асылда – үзләре бәхәсләшкән мәсьәләдә сине хөкем итүче итеп куймыйча иман китермәячәкләр...» дигәнне аңлата.