Imam Bukhari : 2178
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَإِنَّا كُنَّا نَفْرَحُ بِيَوْمِ الْجُمُعَةِ كَانَتْ لَنَا عَجُوزٌ تَأْخُذُ مِنْ أُصُولِ سِلْقٍ لَنَا كُنَّا نَغْرِسُهُ فِي أَرْبِعَائِنَا فَتَجْعَلُهُ فِي قِدْرٍ لَهَا فَتَجْعَلُ فِيهِ حَبَّاتٍ مِنْ شَعِيرٍ لَا أَعْلَمُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ لَيْسَ فِيهِ شَحْمٌ وَلَا وَدَكٌ فَإِذَا صَلَّيْنَا الْجُمُعَةَ زُرْنَاهَا فَقَرَّبَتْهُ إِلَيْنَا فَكُنَّا نَفْرَحُ بِيَوْمِ الْجُمُعَةِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ وَمَا كُنَّا نَتَغَدَّى وَلَا نَقِيلُ إِلَّا بَعْدَ الْجُمُعَةِ
Akɛɛ wɔ akɛ [Qutaibah bin Sa’id] kɛɛ wɔ [Ya’qub bin ‘Abdurrahman] kɛjɛ [Abi Hazim] kɛjɛ [Sahal bin Sa’ad radliallahu ‘anhu] akɛ ekɛɛ: ‘Wɔmii shɛɔ wɔhe be fɛɛ be kɛ́ Jufɔ ba ejaakɛ yoomo ko yɛ ni jieɔ wɔ ŋmeii ni wɔwo lɛ ni ekɛ amɛ woɔ mli lɛ . ni akɛ ŋmaa dumɔwui futuɔ amɛ’. Ya’qub kɛɛ: ‘Mileee ja ekɛɛ akɛ fɔ kɛ fɔ bɛ’. Be ni wɔgbe Jufɔ sɔlemɔ lɛ naa lɛ, wɔba yoo lɛ shĩa lɛ ni ekɛ niyenii lɛ ha wɔ. No hewɔ ni wɔmii shɛɔ wɔhe yɛ Jufɔ ni yɔɔ lɛ he yɛ niyenii ni ekɛhaa lɛ hewɔ. Ni wɔyeee shwane niyenii loo wɔwɔɔɔ fioo -qailulah- ja wɔgbe Jufɔ sɔlemɔi lɛ anaa.