Imam Nasa'i : 2139
أَخْبَرَنِي هِلَالُ بْنُ الْعَلَاءِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍأَنَّ أَحَدَهُمْ كَانَ إِذَا نَامَ قَبْلَ أَنْ يَتَعَشَّى لَمْ يَحِلَّ لَهُ أَنْ يَأْكُلَ شَيْئًا وَلَا يَشْرَبَ لَيْلَتَهُ وَيَوْمَهُ مِنْ الْغَدِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ حَتَّى نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا إِلَى الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ }قَالَ وَنَزَلَتْ فِي أَبِي قَيْسِ بْنِ عَمْرٍو أَتَى أَهْلَهُ وَهُوَ صَائِمٌ بَعْدَ الْمَغْرِبِ فَقَالَ هَلْ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ امْرَأَتُهُ مَا عِنْدَنَا شَيْءٌ وَلَكِنْ أَخْرُجُ أَلْتَمِسُ لَكَ عَشَاءً فَخَرَجَتْ وَوَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ فَرَجَعَتْ إِلَيْهِ فَوَجَدَتْهُ نَائِمًا وَأَيْقَظَتْهُ فَلَمْ يَطْعَمْ شَيْئًا وَبَاتَ وَأَصْبَحَ صَائِمًا حَتَّى انْتَصَفَ النَّهَارُ فَغُشِيَ عَلَيْهِ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ تَنْزِلَ هَذِهِ الْآيَةُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِيهِ
[Hilal bin Al 'Ala bin Hilal] niri jakinarazi ondoren, esan zuen; esan zigun [Husain bin 'Ayyasy] esan zuen; esan zigun [Zuhair] esan zuen; esan zigun [Abu Ishaq]-ek [Al Barra' bin 'Azib]-engandik, horietako batek afaldu aurretik lo egiten badu, ez duela ezer jateko baimenik, eta ez duela edateko baimenik gau horretan eta egun horretan, goizetik ilunabarrera arte. Bertso hau etorri zen arte: 'Eta jan eta edan'. Jainkoaren hitza 'hari beltza' iritsi zen arte. Esan zuen: 'Bertso hau Abu Qais bin Amruren arazoari buruz agertu zen, Maghrib ondoren bere emaztearekin topo egin zuenean, baraurik zegoen bitartean, orduan galdetu zion: 'Ba al dago zerbait?' Bere emazteak erantzun zuen: 'Ez dugu ezer, baina afaria bilatzera joan naiz zuretzat', gero atera zen, Abu Qaisek burua etzan eta lo egin zuen bitartean. Orduan, bere emaztea etxera etorri eta lo aurkitu zuen, beraz, esnatu egin zuen, baina ez zuen ezer jan, gaua eta goiza baraurik eman zituen, arratsalde erdira arte, gero konortea galdu zuen. Gertakari hau bertso hau jaitsi baino lehen gertatu zen, orduan Ala-k bertsoa berari buruz jaitsi zuen.