İmam Buhari : 2148

حَدَّثَنَا ابْنُ سَلَّامٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ قَالَجِيءَ بِالنُّعَيْمَانِ أَوْ ابْنِ النُّعَيْمَانِ شَارِبًا فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ فِي الْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوا قَالَ فَكُنْتُ أَنَا فِيمَنْ ضَرَبَهُ فَضَرَبْنَاهُ بِالنِّعَالِ وَالْجَرِيدِ

[İbn Salam] bize [Abdul Wahhab Ats-Tsaqafiy]'den [Ayyub]'dan, [İbn Abu Awalkah]'dan, [Uqbah bin Al Harith]'ten şöyle rivayet edilmiştir: Nu'ayman veya Ebu Nu'ayman sarhoş halde getirildi. Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Beytullah'takilere onu dövmelerini emretti. Şöyle buyurdu: "Onu dövenler arasında ben de vardım; ona sandalet ve hurma dalları attık."