Imam Bukhari : 2148
حَدَّثَنَا ابْنُ سَلَّامٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ قَالَجِيءَ بِالنُّعَيْمَانِ أَوْ ابْنِ النُّعَيْمَانِ شَارِبًا فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ فِي الْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوا قَالَ فَكُنْتُ أَنَا فِيمَنْ ضَرَبَهُ فَضَرَبْنَاهُ بِالنِّعَالِ وَالْجَرِيدِ
Ekɛɛ wɔ akɛ [Ibn Salam] ekɛɛ wɔ akɛ [‘Abdul Wahhab Ats-Tsaqafiy] kɛjɛ [Ayyub] kɛjɛ [Ibn Abu Awalkah] kɛjɛ [Uqbah bin Al Harith] kɛɛ; Akɛ An-Nu’aiman loo Abu An-Nu’aiman ba beni etɔ dãa lɛ, no hewɔ lɛ, Rasulullah fã gbɔmɛi ni yɔɔ Baitullah lɛ koni amɛtswa lɛ. Ekɛɛ: ‘Mifata mɛi ni tswa lɛ lɛ ahe yɛ he ni wɔkɛ sandali kɛ date palm tsei shwieɔ enɔ lɛ’.