Imam Bukhari : 2148

حَدَّثَنَا ابْنُ سَلَّامٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ قَالَجِيءَ بِالنُّعَيْمَانِ أَوْ ابْنِ النُّعَيْمَانِ شَارِبًا فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ فِي الْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوا قَالَ فَكُنْتُ أَنَا فِيمَنْ ضَرَبَهُ فَضَرَبْنَاهُ بِالنِّعَالِ وَالْجَرِيدِ

আমাক কৈছে [ইবনে চালামে] আমাক [‘আব্দুল ৱাহাহাব আৎছ-ছাকাফী] [আয়ুব]ৰ পৰা [ইবনে আবু আৱালকাহ]ৰ পৰা [উকবাহ বিন আল হাৰিথ]ৰ পৰা কৈছে; আন-নুআইমান বা আবু আন-নুইমানক মদ্যপান কৰি থকা অৱস্থাত আনি দিয়া হৈছিল, গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে বৈতুল্লাহত থকা লোকসকলক তেওঁক আঘাত কৰিবলৈ আদেশ দিলে। তেওঁ কয়, ‘আমি য’ত আমি তেওঁৰ ওপৰত চেণ্ডেল আৰু খেজুৰৰ ডাল নিক্ষেপ কৰিছিলো তাত তেওঁক মাৰপিট কৰাসকলৰ ভিতৰত মইও আছিলো’।