Imam Bukhari : 2134

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَمْ أَعْقِلْ أَبَوَيَّ قَطُّ إِلَّا وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ وَقَالَ أَبُو صَالِحٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ عَنْ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْلَمْ أَعْقِلْ أَبَوَيَّ قَطُّ إِلَّا وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ وَلَمْ يَمُرَّ عَلَيْنَا يَوْمٌ إِلَّا يَأْتِينَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَرَفَيْ النَّهَارِ بُكْرَةً وَعَشِيَّةً فَلَمَّا ابْتُلِيَ الْمُسْلِمُونَ خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا قِبَلَ الْحَبَشَةِ حَتَّى إِذَا بَلَغَ بَرْكَ الْغِمَادِ لَقِيَهُ ابْنُ الدَّغِنَةِ وَهُوَ سَيِّدُ الْقَارَةِ فَقَالَ أَيْنَ تُرِيدُ يَا أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْرَجَنِي قَوْمِي فَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَسِيحَ فِي الْأَرْضِ فَأَعْبُدَ رَبِّي قَالَ ابْنُ الدَّغِنَةِ إِنَّ مِثْلَكَ لَا يَخْرُجُ وَلَا يُخْرَجُ فَإِنَّكَ تَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ وَأَنَا لَكَ جَارٌ فَارْجِعْ فَاعْبُدْ رَبَّكَ بِبِلَادِكَ فَارْتَحَلَ ابْنُ الدَّغِنَةِ فَرَجَعَ مَعَ أَبِي بَكْرٍ فَطَافَ فِي أَشْرَافِ كُفَّارِ قُرَيْشٍ فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ لَا يَخْرُجُ مِثْلُهُ وَلَا يُخْرَجُ أَتُخْرِجُونَ رَجُلًا يُكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَيَصِلُ الرَّحِمَ وَيَحْمِلُ الْكَلَّ وَيَقْرِي الضَّيْفَ وَيُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَأَنْفَذَتْ قُرَيْشٌ جِوَارَ ابْنِ الدَّغِنَةِ وَآمَنُوا أَبَا بَكْرٍ وَقَالُوا لِابْنِ الدَّغِنَةِ مُرْ أَبَا بَكْرٍ فَلْيَعْبُدْ رَبَّهُ فِي دَارِهِ فَلْيُصَلِّ وَلْيَقْرَأْ مَا شَاءَ وَلَا يُؤْذِينَا بِذَلِكَ وَلَا يَسْتَعْلِنْ بِهِ فَإِنَّا قَدْ خَشِينَا أَنْ يَفْتِنَ أَبْنَاءَنَا وَنِسَاءَنَا قَالَ ذَلِكَ ابْنُ الدَّغِنَةِ لِأَبِي بَكْرٍ فَطَفِقَ أَبُو بَكْرٍ يَعْبُدُ رَبَّهُ فِي دَارِهِ وَلَا يَسْتَعْلِنُ بِالصَّلَاةِ وَلَا الْقِرَاءَةِ فِي غَيْرِ دَارِهِ ثُمَّ بَدَا لِأَبِي بَكْرٍ فَابْتَنَى مَسْجِدًا بِفِنَاءِ دَارِهِ وَبَرَزَ فَكَانَ يُصَلِّي فِيهِ وَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ فَيَتَقَصَّفُ عَلَيْهِ نِسَاءُ الْمُشْرِكِينَ وَأَبْنَاؤُهُمْ يَعْجَبُونَ وَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلًا بَكَّاءً لَا يَمْلِكُ دَمْعَهُ حِينَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ فَأَفْزَعَ ذَلِكَ أَشْرَافَ قُرَيْشٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَأَرْسَلُوا إِلَى ابْنِ الدَّغِنَةِ فَقَدِمَ عَلَيْهِمْ فَقَالُوا لَهُ إِنَّا كُنَّا أَجَرْنَا أَبَا بَكْرٍ عَلَى أَنْ يَعْبُدَ رَبَّهُ فِي دَارِهِ وَإِنَّهُ جَاوَزَ ذَلِكَ فَابْتَنَى مَسْجِدًا بِفِنَاءِ دَارِهِ وَأَعْلَنَ الصَّلَاةَ وَالْقِرَاءَةَ وَقَدْ خَشِينَا أَنْ يَفْتِنَ أَبْنَاءَنَا وَنِسَاءَنَا فَأْتِهِ فَإِنْ أَحَبَّ أَنْ يَقْتَصِرَ عَلَى أَنْ يَعْبُدَ رَبَّهُ فِي دَارِهِ فَعَلَ وَإِنْ أَبَى إِلَّا أَنْ يُعْلِنَ ذَلِكَ فَسَلْهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْكَ ذِمَّتَكَ فَإِنَّا كَرِهْنَا أَنْ نُخْفِرَكَ وَلَسْنَا مُقِرِّينَ لِأَبِي بَكْرٍ الِاسْتِعْلَانَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَتَى ابْنُ الدَّغِنَةِ أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ قَدْ عَلِمْتَ الَّذِي عَقَدْتُ لَكَ عَلَيْهِ فَإِمَّا أَنْ تَقْتَصِرَ عَلَى ذَلِكَ وَإِمَّا أَنْ تَرُدَّ إِلَيَّ ذِمَّتِي فَإِنِّي لَا أُحِبُّ أَنْ تَسْمَعَ الْعَرَبُ أَنِّي أُخْفِرْتُ فِي رَجُلٍ عَقَدْتُ لَهُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي أَرُدُّ إِلَيْكَ جِوَارَكَ وَأَرْضَى بِجِوَارِ اللَّهِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ بِمَكَّةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أُرِيتُ دَارَ هِجْرَتِكُمْ رَأَيْتُ سَبْخَةً ذَاتَ نَخْلٍ بَيْنَ لَابَتَيْنِ وَهُمَا الْحَرَّتَانِ فَهَاجَرَ مَنْ هَاجَرَ قِبَلَ الْمَدِينَةِ حِينَ ذَكَرَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَعَ إِلَى الْمَدِينَةِ بَعْضُ مَنْ كَانَ هَاجَرَ إِلَى أَرْضِ الْحَبَشَةِ وَتَجَهَّزَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رِسْلِكَ فَإِنِّي أَرْجُو أَنْ يُؤْذَنَ لِي قَالَ أَبُو بَكْرٍ هَلْ تَرْجُو ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ قَالَ نَعَمْ فَحَبَسَ أَبُو بَكْرٍ نَفْسَهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَصْحَبَهُ وَعَلَفَ رَاحِلَتَيْنِ كَانَتَا عِنْدَهُ وَرَقَ السَّمُرِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ

Povedal nám [Yahya bin Bukair], povedal nám [Al Laits] od ['Uqaila], [Ibn Shihab] potom mi oznámil ['Urwah bin Az Zubair], že ['Aisyah radliallahu 'anha], manželka proroka, sallallaahu 'alaihi wasallam, povedala: „Ešte som nedosiahla pubertu, keď môj otec konvertoval na islam.“ A povedal [Abu Salih] mi povedal ['Abdullah] od [Yunus] od [Az Zuhriy] povedal, povedal mi ['Urwah bin Az Zubair], že ['Aisyah radliallahu 'anha] povedala: „Ešte som nedosiahla pubertu, keď môj otec konvertoval na islam a neprešiel ani deň, aby nás Posol Alláha, sallallaahu 'alaihi wasallam, neprišiel navštíviť celý deň, ráno aj večer.“ Keď boli moslimovia skúšaní, Abu Bakr odišiel a emigroval do Habasyah v Etiópii. Keď dorazil do Barkal Ghomad, oslovil ho Ibnu Ad-Daghinah, kmeňový náčelník, a spýtal sa: „Kam ideš, Abu Bakr?“ Abu Bakr odpovedal: „Môj ľud ma vyhnal, a tak chcem cestovať po svete, aby som mohol uctievať svojho Boha.“ Ibn Ad-Daghinah povedal: „Ľudia ako ty by nemali odísť a nemali by byť vyhnaní, pretože si jedným z tých, ktorí pracujú pre tých, ktorí nič nemajú, budujú priateľstvá, podporujú slabých, zabávajú hostí a vždy pomáhajú na ceste pravdy. Budem tvojím ochrancom, tak sa vráť a uctievaj svojho Boha v krajine svojho narodenia.“ Ibn Ad-Daghinah sa teda pripravil, vrátil sa s Abu Bakrom a predstúpil pred kurajšovských káfirov, hovoriac im: „Naozaj, človek ako Abu Bakr si nezaslúži odísť a nezaslúži si byť vyhnaný.“ „Vyháňate ľudí, ktorí radi pracujú pre tých, ktorí nič nemajú, budujú priateľstvá, starajú sa o slabých, zabávajú hostí a vždy pomáhajú na ceste pravdy?“ Kurajšovci nakoniec prijali Ibn Ad-Daghinu ochranu a poskytli Abu Bakrovi bezpečnosť. Potom Ibn Ad-Daghinu povedali: „Prikáž Abu Bakrovi, aby uctieval svojho Boha iba vo svojom dome a modlil sa a čítal Korán, ako sa mu zachce, a aby nás nerušil svojimi aktivitami a nezatvrdzoval ich, pretože sa obávame, že to spôsobí ohováranie našich detí a manželiek.“ Ibn Ad-Daghina to teda odovzdal Abu Bakrovi. Abu Bakr sa teda začal modliť vo svojom dome a nemodlil sa nahlas, čítal Korán pred domom. Potom Abu Bakar postavil na svojom dvore mierne rozšírené modlitebné miesto, kde sa modlil a čítal Korán. Potom sa tam s úžasom zhromaždili manželky a deti mušrikov a čakali, kým Abu Bakr skončí s modlitbou. A ako je známe, Abu Bakr bol muž, ktorý rád plakal a nedokázal zadržať slzy pri čítaní Koránu. Vodcovia Kurajšovcov z radov polyteistov boli potom šokovaní a nakoniec predvolali Ibn Ad-Daghinu a povedali mu: „Vskutku sme poskytli Abu Bakrovi ochranu, aby sa modlil vo svojom dome, ale on ju porušil tým, že postavil modlitebňu na svojom dvore a modlitbu a čítanie urobil hlasnejšími, hoci sme sa obávali, že to ovplyvní naše manželky a deti, a naozaj sa to stalo. Ak sa mu páči pokračovať v modlení vo svojom dome, prosím, urobte tak, ale ak odmietne a bude naďalej prejavovať svoje uctievanie, požiadajte ho, aby vám oplatil ochranu, pretože sa nám nepáči, keď porušujete dohodu a nesúhlasíme s uzavretím dohody s Abu Bakrom.“ Povedal: „Áisja, nech je s ňou Alah spokojný?“ Ibn Ad-Daghinah sa stretol s Abú Bakrom a povedal: „Už poznáš dohodu, ktorú si uzavrel, tak ju dodržíš, alebo mi vrátiš moju ochranu, pretože sa mi nepáči, keď Arabi počujú, že som porušil dohodu len kvôli niekomu, komu som to sľúbil?“ Abú Bakr povedal: „Vraciam ti tvoju záruku a teší ma iba ochrana Alaha a Jeho Posla, nech ťa miluje.“ Táto udalosť sa stala v Mekke. Posol Alaha (mier a požehnanie Alaha s ním) povedal: „Vskutku, bola mi ukázaná zem, do ktorej si emigroval, a videl som úrodnú zem pokrytú datľovými palmami medzi dvoma mohutnými kopcami. Tí, ktorí emigrovali do Mediny, sa presťahovali, keď sa o tom zmienil Prorok, nech ťa miluje. A opäť niektorí z tých, ktorí emigrovali do Habasji, prišli do Mediny, zatiaľ čo Abú Bakr sa tiež pripravoval na emigráciu.“ Tak mu Prorok ﷺ povedal: „Neponáhľaj sa, pretože dúfam, že mi bude dovolené emigrovať.“ Abú Bakr povedal: „Naozaj, kvôli môjmu otcovi, je pravda, že to očakávaš?“ Povedal: „Áno, presne tak.“ Abú Bakr teda v duchu dúfal, že bude môcť Proroka ﷺ sprevádzať v jeho emigrácii. Kŕmil teda dve jazdecké zvieratá, ktoré mal, Samurovými listami štyri mesiace.