Penjelasan Nabi SAW tentang lima jenis kematian yang memperoleh derajat pahala mati syahid di akhirat
Imam Nasa'i : 1823
أَخْبَرَنَا عُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ أَنَّ عَتِيكَ بْنَ الْحَارِثِ وَهُوَ جَدُّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَبُو أُمِّهِ أَخْبَرَهُ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَتِيكٍ أَخْبَرَهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ يَعُودُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ ثَابِتٍ فَوَجَدَهُ قَدْ غُلِبَ عَلَيْهِ فَصَاحَ بِهِ فَلَمْ يُجِبْهُ فَاسْتَرْجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ قَدْ غُلِبْنَا عَلَيْكَ أَبَا الرَّبِيعِ فَصِحْنَ النِّسَاءُ وَبَكَيْنَ فَجَعَلَ ابْنُ عَتِيكٍ يُسَكِّتُهُنَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْهُنَّ فَإِذَا وَجَبَ فَلَا تَبْكِيَنَّ بَاكِيَةٌ قَالُوا وَمَا الْوُجُوبُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْمَوْتُ قَالَتْ ابْنَتُهُ إِنْ كُنْتُ لَأَرْجُو أَنْ تَكُونَ شَهِيدًا قَدْ كُنْتَ قَضَيْتَ جِهَازَكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَوْقَعَ أَجْرَهُ عَلَيْهِ عَلَى قَدْرِ نِيَّتِهِ وَمَا تَعُدُّونَ الشَّهَادَةَ قَالُوا الْقَتْلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهَادَةُ سَبْعٌ سِوَى الْقَتْلِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ الْمَطْعُونُ شَهِيدٌ وَالْمَبْطُونُ شَهِيدٌ وَالْغَرِيقُ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ الْهَدَمِ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ ذَاتِ الْجَنْبِ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ الْحَرَقِ شَهِيدٌ وَالْمَرْأَةُ تَمُوتُ بِجُمْعٍ شَهِيدَةٌ
Беҙгә [Ғотба бин Ғабдулла бин Ғотба] хәбәр итеп, ул әйтте; Мин [Мәликкә] [Ғабдулла бин Ғабдулла бин Джәбир бин Атиктан] уҡыным: [Әтик бин Әл Харис] - Ғабдулла бин Ғабдулланың олатаһы, әсәһенең атаһы- уға һөйләгән, [Джәбир бин Әтик] уға һөйләгән; Бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Абдуллаһ бин Сабитҡа ҡунаҡҡа килгән. Уны ярҙамһыҙ тапты. Ул шунан ҡысҡырҙы, әммә бер кем дә яуап бирмәне. Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам шунан һуң: -истиржә' -Иннә лиллаһи үә иннә деуа ражиғун- тип әйтте һәм: «Аллаһ һине беҙҙән алдараҡ алды, эй Әбү Раби!» Шул саҡ ҡатындар ҡысҡырып илай, ә Ибнү Атик уларҙы тынысландырырға тырыша. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм шунан һуң: «Улар ғына булһындар! Әгәр ҙә фарыз булһа, ҡатын-ҡыҙ иламаһын'. Улар: «Нимә фарыз, йә Аллаһ илсеһе?» тип әйтте: «үлем» ҡыҙы әйтте: «Мин һинең шәһит булып үлерһең тип өмөтләнә торғайным, сөнки һин үҙеңдең запастарыңды бөтөрҙөң!» Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм шунан һуң: «Ысынлап та, Аллаһ Тәғәлә -Әззә үә Жәллә- уға ниәте буйынса әжерен бирҙе, һеҙ шәһитлек тураһында нимә беләһегеҙ?!» Улар: «Аллаһ юлында -Әззә үә Жәллә- һуғышығыҙ!» Рәсүлуллаһ Шаллаллаһу ғәләйһиүәссәләм әйткән: «Шәһитлектең ете төрө бар, Аллаһ Тәғәлә юлында һуғышыуҙан башҡа; Бубон чумаһынан үлгән кеше шәһит, ашҡаҙан ауырыуынан үлгән кеше шәһит, һыуға батып үлгән кеше шәһит, ҡаты әйбер өҫтөнә төшкәндә үлгән кеше шәһит, махауҙан үлгән кеше шәһит, сөнки янып үлгән кеше шәһит һәм ул шәһит булған кеше шәһит».