Imam Nasa'i : 1626
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ وَاللَّفْظُ لَهُ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ يَقُولُقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى تَوَرَّمَتْ قَدَمَاهُ فَقِيلَ لَهُ قَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ أَفَلَا أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا
[Qutaibah bin Sa'id] eta [Muhammad bin Mansur]-ek [Sufyan]-engandik [Ziyad bin 'Ilaqah]-engandik] jakinarazi zigunean -eta lafadz hau berari dagokio- esan zuen: [Al Mughirah bin Syu'bah]-k esaten entzun nion: 'Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, gauez otoitz egin zuen hankak puztu arte, eta gero esan zion: 'Ez al zaizkizu barkatzen iraganeko eta etorkizuneko bekatuak?' Esan zuen: 'Ez al nuke zerbitzari esker onekoa izan behar?''