Imam Nasa’i : 1626

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ وَاللَّفْظُ لَهُ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ يَقُولُقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى تَوَرَّمَتْ قَدَمَاهُ فَقِيلَ لَهُ قَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ أَفَلَا أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا

Matapos iulat sa amin [Qutaibah bin Sa'id] at [Muhammad bin Mansur] -at ang lafadz na ito ay pagmamay-ari niya- mula kay [Sufyan] mula kay [Ziyad bin 'Ilaqah] sinabi niya; Narinig ko [Al Mughirah bin Syu'bah] na nagsabi; "Ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay nanalangin sa gabi hanggang sa mamaga ang kanyang dalawang paa, pagkatapos ay sinabi sa kanya, 'Hindi ba pinatawad ang iyong mga kasalanan noon at ngayon?' Sinabi niya: 'Hindi ba ako maaaring maging isang mapagpasalamat na lingkod?'