Tidak Disyariatkannya Shalat Sunnah Rawatib Sebelum dan Sesudah Shalat Fardu Saat Safar

Imam Nasa'i : 1441

أَخْبَرَنِي نُوحُ بْنُ حَبِيبٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَكُنْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي سَفَرٍ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى طِنْفِسَةٍ لَهُ فَرَأَى قَوْمًا يُسَبِّحُونَ قَالَ مَا يَصْنَعُ هَؤُلَاءِ قُلْتُ يُسَبِّحُونَ قَالَ لَوْ كُنْتُ مُصَلِّيًا قَبْلَهَا أَوْ بَعْدَهَا لَأَتْمَمْتُهَا صَحِبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ لَا يَزِيدُ فِي السَّفَرِ عَلَى الرَّكْعَتَيْنِ وَأَبَا بَكْرٍ حَتَّى قُبِضَ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ كَذَلِكَ

Миңә [Нух бин Хәбибкә] хәбәр итеп, ул әйтте; беҙгә [Яхъя бин Сәғит] һөйләне, ул әйтте; беҙгә [Иса бин Хафш бин Әшим] һөйләгән, ул әйткән; [атайым] миңә әйтте, тине; — Мин бер ваҡыт [Ибн Ғүмәр] менән бергә сәйәхәттә булдым. Ике рәҡәғәт зөһр һәм аср намаҙын уҡыны, шунан матына ултырҙы. Бынан һуң ул намаҙ уҡыған халыҡты күрҙе, шуға күрә ул: «Улар нимә эшләйҙәр?» — Мин: «Улар үҙҙәрен юғары күтәрә», — тип яуап бирҙем. Ул тағы әйтте: «Әгәр ҙә мин намаҙҙан алда һәм унан һуң уҡыһам, ул саҡта мин уны камиллаштырыр инем», — тине. Мин бер ваҡыт Пәйғәмбәребеҙҙе саллаллаһу ғәләйһи үсалләм менән бергә йөрөнөм, һәм ул үҙенең сәфәрендә ике рәҡәғәттән артыҡ намаҙ уҡыманы. Әбү Бәкер ҙә, Ғүмәр ҙә, Усман Рәҙлиаллаһу ҙа үлгәнсе шулай эшләнеләрме? нхум''.