Nabi Ibrahim pernah bohong kepada raja, namun Allah mengabulkan doa Sarah untuk menjaganya

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَاجَرَ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام بِسَارَةَ فَدَخَلَ بِهَا قَرْيَةً فِيهَا مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ أَوْ جَبَّارٌ مِنْ الْجَبَابِرَةِ فَقِيلَ دَخَلَ إِبْرَاهِيمُ بِامْرَأَةٍ هِيَ مِنْ أَحْسَنِ النِّسَاءِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ مَنْ هَذِهِ الَّتِي مَعَكَ قَالَ أُخْتِي ثُمَّ رَجَعَ إِلَيْهَا فَقَالَ لَا تُكَذِّبِي حَدِيثِي فَإِنِّي أَخْبَرْتُهُمْ أَنَّكِ أُخْتِي وَاللَّهِ إِنْ عَلَى الْأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرُكِ فَأَرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِ فَقَامَ إِلَيْهَا فَقَامَتْ تَوَضَّأُ وَتُصَلِّي فَقَالَتْ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ آمَنْتُ بِكَ وَبِرَسُولِكَ وَأَحْصَنْتُ فَرْجِي إِلَّا عَلَى زَوْجِي فَلَا تُسَلِّطْ عَلَيَّ الْكَافِرَ فَغُطَّ حَتَّى رَكَضَ بِرِجْلِهِقَالَ الْأَعْرَجُ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَتْ اللَّهُمَّ إِنْ يَمُتْ يُقَالُ هِيَ قَتَلَتْهُ فَأُرْسِلَ ثُمَّ قَامَ إِلَيْهَا فَقَامَتْ تَوَضَّأُ تُصَلِّي وَتَقُولُ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ آمَنْتُ بِكَ وَبِرَسُولِكَ وَأَحْصَنْتُ فَرْجِي إِلَّا عَلَى زَوْجِي فَلَا تُسَلِّطْ عَلَيَّ هَذَا الْكَافِرَ فَغُطَّ حَتَّى رَكَضَ بِرِجْلِهِ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ إِنْ يَمُتْ فَيُقَالُ هِيَ قَتَلَتْهُ فَأُرْسِلَ فِي الثَّانِيَةِ أَوْ فِي الثَّالِثَةِ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَرْسَلْتُمْ إِلَيَّ إِلَّا شَيْطَانًا ارْجِعُوهَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَأَعْطُوهَا آجَرَ فَرَجَعَتْ إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَتْ أَشَعَرْتَ أَنَّ اللَّهَ كَبَتَ الْكَافِرَ وَأَخْدَمَ وَلِيدَةً

Esan digu [Abu Al Yamanek] esan digu [Syu'aibek] esan digu [Abu Az Zanadek] [Al A'rajek] [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-ek esan duela; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek esan du: 'Ibrahim Alaihissalam profeta bere emazte Sara-rekin emigratu zen eta errege edo diktadore batek zuzendutako herrixka batera sartu zen, agintari krudelen artean. Batzuek diote; Ibrahim profeta emakume eder batekin etorri zen. Orduan, Ibrahim profeta deitu zuten eta galdetu zioten: O Ibrahim, nor da zurekin dagoen emakumea?' Ibrahim profetak esan zuen: 'Nire arreba da'. Orduan, Ibrahim profeta Sara-rengana itzuli zen eta esan zion: 'Ez ukatu nire hitzak, esan baitiet nire anaia zarela. Allahren izenean, ez dago benetan beste sinestunik leku honetan ni eta zu izan ezik'. Orduan, Sara erregearen aurrera eraman zuten harekin bizitzeko. Beraz, Sarak abluzioa egin zuen eta gero otoitz egin zuen otoitz egiten zuen bitartean: "Ene Ala, badakizu zugan eta zure mezularian sinesten dudala eta nire genitalak babesten ditudala nire senarra izan ezik, beraz, ez nazazu batu infidel hauekin". Orduan, bat-batean, erregearen urratsak gelditu egin ziren, eta bere oinak ez zeuden lurrera itsatsita, behatz puntak izan ezik. Esan zuen [Al A'raj], esan zuen [Abu Salamah bin 'Abdurrahman], [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] esan zuen; Sarak otoitz egin zuen: "Ene Ala, hiltzen bada, emakume honek hil duela esango da". Beraz, Sara erregearengana eraman zuten eta haren aurrean jarri zen. Beraz, Sarak abluzioa egin zuen eta gero otoitz egin zuen bitartean: "Ene Ala, badakizu zugan eta zure mezularian sinesten dudala eta nire genitalak babesten ditudala nire senarra izan ezik, beraz, ez nazazu batu infidel hauekin". Bat-batean, erregearen urratsak gelditu egin ziren eta bere oinak ez zeuden lurrera itsatsita, behatz puntak izan ezik. Abdurrahmanek esan zuen, Abu Salamahek esan zuen, Abu Hurairah radiallahu 'anhuk: Sarak esan zuen: "Ene Ala, hiltzen bada, emakume honek hil duela esango da". Beraz, Sara bigarren edo hirugarren aldiz eraman zuten. Erregeak esan zuen: "Alaren izenean, ez duzu nire aurrean deabrua baizik ekarri. Itzuli emakumea Ibrahimi eta saritu ezazu". Beraz, Sara Ibrahim Alaihissalam-engana itzuli zen eta esan zion: "Ba al dakizu Ala-k umiliatu egin duela sinesgabea eta morroi baten esklabo bihurtu duela?"