Menjama' Maghrib dan Isya di Muzdalifah dengan satu iqamat, Maghrib tiga rakaat lalu salam, kemudian Isya dua rakaat

Imam Nasa'i : 593

أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ شُمَيْلٍ قَالَ حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ قَارَوَنْدَا قَالَسَأَلْنَا سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الصَّلَاة فِي السِّفْر فَقُلْنَا أَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَجْمَعُ بَيْنَ شَيْءٍ مِنْ الصَّلَوَاتِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ لَا إِلَّا بِجَمْعٍ ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ كَانَتْ عِنْدَهُ صَفِيَّةُ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَنِّي فِي آخِرِ يَوْمٍ مِنْ الدُّنْيَا وَأَوَّلِ يَوْمٍ مِنْ الْآخِرَةِ فَرَكِبَ وَأَنَا مَعَهُ فَأَسْرَعَ السَّيْرَ حَتَّى حَانَتْ الصَّلَاةُ فَقَالَ لَهُ الْمُؤَذِّنُ الصَّلَاةَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَسَارَ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ نَزَلَ فَقَالَ لِلْمُؤَذِّنِ أَقِمْ فَإِذَا سَلَّمْتُ مِنْ الظُّهْرِ فَأَقِمْ مَكَانَكَ فَأَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ أَقَامَ مَكَانَهُ فَصَلَّى الْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكِبَ فَأَسْرَعَ السَّيْرَ حَتَّى غَابَتْ الشَّمْسُ فَقَالَ لَهُ الْمُؤَذِّنُ الصَّلَاةَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقَالَ كَفِعْلِكَ الْأَوَّلِ فَسَارَ حَتَّى إِذَا اشْتَبَكَتْ النُّجُومُ نَزَلَ فَقَالَ أَقِمْ فَإِذَا سَلَّمْتُ فَأَقِمْ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثَلَاثًا ثُمَّ أَقَامَ مَكَانَهُ فَصَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ سَلَّمَ وَاحِدَةً تِلْقَاءَ وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمْ أَمْرٌ يَخْشَى فَوْتَهُ فَلْيُصَلِّ هَذِهِ الصَّلَاةَ

Guri ['Abdah bin Abdurrahim] jakinarazi ondoren, esan zuen; Esan digu [Ibn Syumail] esan zuen; Esan digu [Katsir bin Qarawanda] esan ondoren, esan zuen: '[Salim bin Abdullah] galdetu nion, 'Zure aitak -[Abdullah]- bat egin al zuen' bideko bi otoitzen artean?' Erantzun zuen: 'Ez Muzdalifah-n izan ezik'. Orduan joan nintzen harengana, eta esan zuen: 'Haren ondoan Shafiyyah zegoen -bere emaztea-, beraz, hark -shafiyyah-k- gutun bat idatzi zion Salimi, mundu honetako bere egunen azken egunean eta ondorengo bizitzako bere egunen hasieran zegoela esanez. Orduan, Salim berehala sartu zen bere ibilgailuan eta ni berarekin nengoen. Berak -Salim-ek- bere ibilgailua bizkortu zuen, eguerdiko otoitzerako ordua iritsi zenean muezzina esan zion arte: 'Otoitz egin, Abu Abdurahman!' Baina urruntzen jarraitu zuen bi otoitzen artean iritsi zen arte, jaitsi eta bere muezzinari esan zion: «Abestu iqamat-a, eta Dhuhr otoitzaren agurra -otoitzaren ondoren- esan badut, berriro esaten dut! iqamat». Orduan muezzinari iqamat-a esan zion, eta gero -Salim-ek- Zhuhur otoitza bi rak'ah errezatu zituen eta gero agurtu egin zuen. Ondoren, Asr-en bi rak'ah errezatu zituen. Gero, berriro ibilgailuan sartu eta bizkortu egin zuen eguzkia sartu zen arte, muezzinari esan zion: «Otoitz egin, Abdurrahman!». Hark esan zuen: «Egin Dhuhr eta Asr-en egiten duzuna». Gero, berriro ibili zen izarrak sakabanatzen hasi ziren arte, gelditu egin zen, eta gero muezzinari esan zion: «Iqamat-a esaten dut eta agurra esan dudanean -otoitza amaitu dudanean-, berriro esaten dut iqamat-a», eta gero otoitz egin zuen. Orduan, esan zuen: «Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam-ek esan zuen; "Zuetako batek galtzeko beldur den arazo bati aurre egiten dionean, honela otoitz egin".