Turunnya ayat faraidh berkenaan dengan pertanyaan Jabir bin Abdullah tentang warisan kalalah saat ia sakit
Imam Bukhari : 187
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي وَأَنَا مَرِيضٌ لَا أَعْقِلُ فَتَوَضَّأَ وَصَبَّ عَلَيَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَعَقَلْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَنْ الْمِيرَاثُ إِنَّمَا يَرِثُنِي كَلَالَةٌ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ
Akɛɛ wɔ [Abu Al Walid] akɛ, akɛɛ wɔ [Syu’bah] kɛjɛ [Muhammad bin Al Munkadir] ŋɔɔ akɛ, ‘Minu [Jabir] kɛɛ, ‘Allah bɔfo lɛ basara mi beni hela mɔ mi ni no ha mihe jɔ̃ mihe. No sɛɛ lɛ, Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam fee hejuu ni ekɛ nu ni eshwɛ kɛjɛ ehejuu lɛ mli lɛ shwie shi kɛyashi mihe ba mihe. No sɛɛ lɛ mibi akɛ, ‘O Allah bɔfo, namɔ ji gboshinii nɛɛ nɔ? Ejaakɛ miyeee kalalah gboshinii -mibɛ bii-? ’ no sɛɛ lɛ kuku ni kɔɔ gboshinii he lɛ ba shi’.