Imam Bukhari : 1934
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ مُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رَحِمَ اللَّهُ رَجُلًا سَمْحًا إِذَا بَاعَ وَإِذَا اشْتَرَى وَإِذَا اقْتَضَى
Na faamatala mai ia i matou [Ali bin 'Ayyash] na fai mai [Abu Ghossan Muhammad bin Mutharrif]; na faamatala mai ia te aʻu [Muhammad bin Al Munkadir] mai ia [Jabir bin Abdullah Radliallahu Anhu] na faapea mai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah): 'E alofa mutimutivale Allah i lē e faafaigofieina le faatau atu ma le faatau mai faapea foi i lē e ole atu mo ana aia tatau.'