Imam Tirmidzi : 3549

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا زَمْعَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ وَهْرَامٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَجَلَسَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْتَظِرُونَهُ قَالَ فَخَرَجَ حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْهُمْ سَمِعَهُمْ يَتَذَاكَرُونَ فَسَمِعَ حَدِيثَهُمْ فَقَالَ بَعْضُهُمْ عَجَبًا إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَ مِنْ خَلْقِهِ خَلِيلًا اتَّخَذَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا وَقَالَ آخَرُ مَاذَا بِأَعْجَبَ مِنْ كَلَامِ مُوسَى كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا وَقَالَ آخَرُ فَعِيسَى كَلِمَةُ اللَّهِ وَرُوحُهُ وَقَالَ آخَرُ آدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ فَسَلَّمَ وَقَالَ قَدْ سَمِعْتُ كَلَامَكُمْ وَعَجَبَكُمْ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلُ اللَّهِ وَهُوَ كَذَلِكَ وَمُوسَى نَجِيُّ اللَّهِ وَهُوَ كَذَلِكَ وَعِيسَى رُوحُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ وَهُوَ كَذَلِكَ وَآدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ وَهُوَ كَذَلِكَ أَلَا وَأَنَا حَبِيبُ اللَّهِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا حَامِلُ لِوَاءِ الْحَمْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يُحَرِّكُ حِلَقَ الْجَنَّةِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ لِي فَيُدْخِلُنِيهَا وَمَعِي فُقَرَاءُ الْمُؤْمِنِينَ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَكْرَمُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ وَلَا فَخْرَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ

Безгә [Әли бин Нәхср бин Әли Әл-Җәһдһәми] безгә ['Убайдулла бин Габдел Мәҗид] безгә [Зәм'ә бин Салих]тан [Сәләмә бин Ваһрам]дан [Икримә]дән [Ибн Аббас] риваять кылды: ул болай диде: «Аллаһның Рәсүленең кайбер сәхабәләре аны көтеп утыралар иде. Аннары ул чыгып китте, алар янына килгәч, аларның сөйләшүен тыңлады, кайберләре Аллаһның үз мәхлуклары арасыннан Ибраһимны халил - сөекле - итеп сайлаганын гаҗәпләнеп әйттеләр, ә кайберләре: «Аллаһ аның белән турыдан-туры сөйләшкәнгә, Мусадан да өстенрәк кеше бармы?» - диделәр. Ә кайберләре: «Гайсә - Аллаһның сүзе - «кун, фә йәкуун - бул, һәм ул бар» - һәм аның җаны белән яратылган», - диделәр. Башкалары: «Гайсә - Аллаһның сүзе», - диде. «Аллаһ Адәмне сайлады», – дип, алар янына чыгып сәлам бирде һәм болай диде: «Чыннан да мин сезнең сөйләшүләрегезне һәм гаҗәпләнүләрегезне ишеттем, чыннан да Ибраһим Аның сөекле Хәлиле, һәм ул сез әйткәнчә. Муса да Аллаһ тарафыннан турыдан-туры сөйләшелгән кеше иде, һәм Гайсә дә Аллаһның хөкеме һәм рухы иде, һәм ул шулай иде, һәм Адәм Аллаһ тарафыннан сайланган кеше иде, һәм ул шулай иде, мин Аллаһның яраткан затым, үзем белән горурланырга тиеш түгел, мин Кыямәт көнендә мактау байрагын күтәрүче, һәм мин мактанырга теләмим, һәм мин Кыямәт көнендә Аллаһ тарафыннан беренче шәфәгать кылучы һәм Аллаһ тарафыннан беренче шәфәгать ителгән кеше, һәм мин мактанырга теләмим, һәм мин беренче тапкыр күк чылбырын күчергәндә, Аллаһ җәннәт капкаларын ачып, мине анда мактанырга уйламыйча, мөэминнәрнең ярлылары белән бергә урнаштырган кеше, һәм мин Аллаһ каршында буынның башыннан ахырына кадәр иң хөрмәтле кеше идем, мактанырга уйламыйча». Әбү Гайсә әйтте: «Бу хәдис гариб дәрәҗәсендә».