Imam Tirmidzi : 3103

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنِي عِكْرِمَةُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ هِلَالَ بْنَ أُمَيَّةَ قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَرِيكِ بْنِ السَّحْمَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَيِّنَةَ وَإِلَّا حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ قَالَ فَقَالَ هِلَالٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا رَأَى أَحَدُنَا رَجُلًا عَلَى امْرَأَتِهِ أَيَلْتَمِسُ الْبَيِّنَةَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْبَيِّنَةَ وَإِلَّا فَحَدٌّ فِي ظَهْرِكَ قَالَ فَقَالَ هِلَالٌ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنِّي لَصَادِقٌ وَلَيَنْزِلَنَّ فِي أَمْرِي مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي مِنْ الْحَدِّ فَنَزَلَ{ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ }فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ{ وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ }قَالَ فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَجَاءَا فَقَامَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَتْ عِنْدَ الْخَامِسَةِ{ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ }قَالُوا لَهَا إِنَّهَا مُوجِبَةٌ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَسَتْ حَتَّى ظَنَّنَا أَنْ سَتَرْجِعُ فَقَالَتْ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْصِرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ بْنِ السَّحْمَاءِ فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَكَانَ لَنَا وَلَهَا شَأْنٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ وَهَكَذَا رَوَى عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَاهُ أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَ مُرْسَلًا وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ

Mae wedi dweud wrthym [Muhammad bin Basyar] ei fod wedi dweud wrthym [Ibnu Abi Adi] ei fod wedi dweud wrthym [Hisyam bin Hassan] wrthyf [Ikrimah] gan [Ibn Abbas] fod Hilal bin Umaiyah wedi cyhuddo ei wraig o odinebu gyda Syarik bin As Sahma` ym mhresenoldeb y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wa Salam yna dywedodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: 'Rhaid i chi gyflwyno tystiolaeth, os na, bydd eich cefn yn cael ei chwipio'. Dywedodd Hilal: O Negesydd Allah, os bydd un ohonom yn gweld rhywun ar ben ei wraig, a oes angen prawf arnom o hyd? Dywedodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: 'Rhaid i chi gyflwyno tystiolaeth, fel arall bydd eich cefn yn cael ei chwipio'. Dywedodd Hilal: Wrth yr Un a anfonodd y brenin gyda'r gwir, yn wir rwy'n iawn, bydd datguddiad yn dod i lawr amdanaf a fydd yn rhyddhau fy nghefn o gosb had. Yna daeth yr adnod i lawr: 'A'r rhai sy'n cyhuddo eu gwragedd o odineb, er nad oes ganddynt dystion heblaw amdanynt eu hunain'. -An Nuur: 6- darllenodd nes: 'A'r pumed -llw-: y bydd melltith Allah arni os yw ei gŵr yn un o'r rhai cyfiawn'. -An Nuur: 9- Dywedodd Ibn Umar: Aeth y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wa Salam ac anfonodd negesydd i gyfarfod â'r ddau ohonynt. Safodd Hilal bin Umaiyah i fyny a thystio, dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wa Salam: Yn wir, mae Allah yn gwybod bod yn rhaid i un ohonoch chi'ch dau fod yn dweud celwydd, oes un ohonoch chi sydd eisiau edifarhau?' Safodd gwraig Hilal i fyny a thystio, yn ystod ei phumed dystiolaeth fod melltith Allah arni os oedd ei gŵr yn un o'r bobl gyfiawn, dywedasant wrthi: Mae'n ymddangos bod angen i'r felltith ddod ar y fenyw hon. Dywedodd Ibn Abbas: Arafodd gwraig Hilal a gostwng ei phen nes i ni feddwl y byddai hi'n tynnu ei geiriau yn ôl ac yna dywedodd: Ni fyddaf yn datgelu gwarth fy mhobl drwy'r dydd. Dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wa Salam: 'Edrychwch arni, os yw hi'n rhoi genedigaeth i fabi â llygaid llydan, pen-ôl llydan a lloi mawr, mae'n golygu ei bod hi'n fab i Shuraik bin As Sahma. Ac mae'n ymddangos ei bod hi wedi rhoi genedigaeth i blentyn fel 'na. Dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wa Salam: 'Oni bai am benderfyniad Allah 'azza wajalla sydd wedi mynd heibio, byddai achos yn dal i fod rhyngom ni a fe'. Dywedodd Abu Isa: Hasan gharib yw'r hadith hwn o'r sanad hwn o hadith Hisyam bin Hasan. Dyna sut yr adroddodd [Abbad bin Manshur] yr hadith hwn o [Ikrimah] o [Ibn Abbas] o'r proffwyd sallallaahu 'alaihi wa Salam. Adroddodd [Ayyub] ef o [Ikrimah] mewn modd mursal ac ni soniodd amdano gan Ibn Abbas.