Lailatul qadar 10 malam ganjil terakhir: carilah lailatul qadar pada malam yang ganjil dalam sepuluh malam yang akhir dari ramadhan
Imam Bukhari : 1879
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي حَازِمٍ وَالدَّرَاوَرْدِيُّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجَاوِرُ فِي رَمَضَانَ الْعَشْرَ الَّتِي فِي وَسَطِ الشَّهْرِ فَإِذَا كَانَ حِينَ يُمْسِي مِنْ عِشْرِينَ لَيْلَةً تَمْضِي وَيَسْتَقْبِلُ إِحْدَى وَعِشْرِينَ رَجَعَ إِلَى مَسْكَنِهِ وَرَجَعَ مَنْ كَانَ يُجَاوِرُ مَعَهُ وَأَنَّهُ أَقَامَ فِي شَهْرٍ جَاوَرَ فِيهِ اللَّيْلَةَ الَّتِي كَانَ يَرْجِعُ فِيهَا فَخَطَبَ النَّاسَ فَأَمَرَهُمْ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ كُنْتُ أُجَاوِرُ هَذِهِ الْعَشْرَ ثُمَّ قَدْ بَدَا لِي أَنْ أُجَاوِرَ هَذِهِ الْعَشْرَ الْأَوَاخِرَ فَمَنْ كَانَ اعْتَكَفَ مَعِي فَلْيَثْبُتْ فِي مُعْتَكَفِهِ وَقَدْ أُرِيتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ ثُمَّ أُنْسِيتُهَا فَابْتَغُوهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ وَابْتَغُوهَا فِي كُلِّ وِتْرٍ وَقَدْ رَأَيْتُنِي أَسْجُدُ فِي مَاءٍ وَطِينٍ فَاسْتَهَلَّتْ السَّمَاءُ فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ فَأَمْطَرَتْ فَوَكَفَ الْمَسْجِدُ فِي مُصَلَّى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ إِحْدَى وَعِشْرِينَ فَبَصُرَتْ عَيْنِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَظَرْتُ إِلَيْهِ انْصَرَفَ مِنْ الصُّبْحِ وَوَجْهُهُ مُمْتَلِئٌ طِينًا وَمَاءً
اسان کي [ابراهيم بن حمزه] ٻڌايو آهي، مون کي [ابن ابو حازم] ۽ [اَد-داراوردي] [يزيد بن الهد] کان [محمد بن ابراهيم] کان [ابو سلمه] کان [ابو سعيد الخدري رضي الله عنه] ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم رمضان جي مهيني ۾ ڏهن راتين ۾ اعتڪاف ڪندا هئا. پوءِ جڏهن پاڻ ويهين رات ايڪويهين رات کان اڳ گذاريندا هئا، ته پاڻ اعتڪاف جي خاص جاءِ تي واپس آيا، جيئن اڳ ۾ انهن سان گڏ اعتڪاف ڪندا هئا. جنهن رات پاڻ ان مهيني ۾ اعتڪاف ڪرڻ لاءِ واپس آيا، تڏهن پاڻ ماڻهن جي سامهون خطبو ڏنو ۽ انهن کي حڪم ڏنو ته جيڪي الله چاهي ٿو ان جي اطاعت ڪريو، پوءِ فرمايو؛ 'مون هن مهيني جي پوئين ڏهن راتين ۾ اعتڪاف ڪيو آهي، پوءِ مون تي وحي ڪئي وئي ته مون کي آخري ڏهن ڏينهن ۾ اعتڪاف ڪرڻ گهرجي، تنهن ڪري جنهن به مون سان گڏ اعتڪاف ڪيو آهي اهو پنهنجي اعتڪاف جي جاءِ تي رهي ٿو. يقيناً، مون کي ليلة القدر جي رات ڏيکاري وئي هئي، پر مون کي صحيح وقت وسري ويو آهي، تنهن ڪري آخري ڏهن راتين ۾ ان کي ڳوليو ۽ ان کي طاق راتين ۾ ڳوليو. يقيناً، مون پاڻ کي - خواب ۾ - پاڻي ۽ زمين تي سجدو ڪندي ڏٺو - جيڪو گدلو هو - '. پوءِ ان رات آسمان ڪڪر نظر آيو ۽ پوءِ مينهن وسڻ لڳو جيستائين مسجد ان جاءِ تي لهي وئي جتي رسول الله ﷺ ايڪويهين رات نماز پڙهي هئي. پوءِ منهنجي نظر رسول الله ﷺ تي پئي، مون فجر کان پوءِ کيس ڏٺو ته سندس چهرو مٽي ۽ پاڻي سان ڀريل هو.'
تائيدي حديثون :
Imam Ahmad : 281, 1056, 1948, 2389, 3227, 3277, 3664, 4143, 4270, 4319, 4442, 4689, 4701, 5031, 5173, 5228, 5275, 5662, 11251, 12969, 14080, 19482, 19509, 19521, 19879, 19896, 20025, 20254, 20317, 20523, 21032, 21615, 21654, 21679, 21702, 23100, 23157, 23306, 24187, 24509
Imam Bukhari : 1876, 1878, 1879, 1880, 1881, 6476
Imam Muslim : 1985, 1986, 1989, 1990, 1991, 1998
Imam Abu Dawud : 1173, 1175, 1177
Imam Tirmidzi : 722, 725, 732
Imam Nasa'i : 1339
Imam Ibnu Majah : 1756
Imam Malik : 612, 613, 616
Imam Darimi : 1717