Imam Tirmidzi : 2637
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ عَنْ حَمْزَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَتَبَ أَحَدُكُمْ كِتَابًا فَلْيُتَرِّبْهُ فَإِنَّهُ أَنْجَحُ لِلْحَاجَةِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ لَا نَعْرِفُهُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ قَالَ وَحَمْزَةُ هُوَ عِنْدِي ابْنُ عَمْرٍو النَّصِيبِيُّ هُوَ ضَعِيفٌ فِي الْحَدِيثِ
A tene na e so [Mahmud bin Ghailan] atene na e [Syababah] so alondo na [Hamzah] so alondo na [Abu Az Zubair] so alondo na [Jabir] so Watokua ti Nzapa atene: ‘Tongana mbeni oko ti ala asû mbeti, a lingbi lo sara terê ti lo kete na yâ ti ahundango ndo so, ndali ti so a yeke duti ande mingi. Abu Isa atene; Hadith so ayeke sioni, a hinga ni na mbage ti Abu Az Zubair pëpe gi na mbage ti molongo so, lo tene; Hamzah na bango ndo ti mbi ayeke Ibn ‘Amru An Nashibi, lo yeke na ngangu pëpe na yâ ti atënë ti hadith.