Ibumu, ibumu, ibumu, kemudian ayahmu
Imam Tirmidzi : 1819
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبَرُّ قَالَ أُمَّكَ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ أُمَّكَ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ أُمَّكَ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ ثُمَّ أَبَاكَ ثُمَّ الْأَقْرَبَ فَالْأَقْرَبَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَعَائِشَةَ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَبَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ هُوَ أَبُو مُعَاوِيَةَ بْنُ حَيْدَةَ الْقُشَيْرِيُّ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ تَكَلَّمَ شُعْبَةُ فِي بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَرَوَى عَنْهُ مَعْمَرٌ وَالثَّوْرِيُّ وَحَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ الْأَئِمَّةِ
Ekɛɛ wɔ [Muhammad bin Basysyar], ekɛɛ wɔ [Yahya bin Sa’id], ekɛɛ wɔ [Bahz bin Hakim], ekɛɛ mi [mitsɛ] kɛjɛ [mitsɛkwɛ̃] ŋɔɔ ekɛɛ; Mibi akɛ, ‘O Allah bɔfo, namɔ ji mɔ ni miyɔɔ hegbɛ akɛ mikɛ lɛ bɔɔ jogbaŋŋ fe lɛ?’ eha hetoo akɛ: ‘Onyɛ’. Mibi ekoŋŋ akɛ, ‘Belɛ namɔ kroko hu?’ eha hetoo akɛ: ‘Onyɛ’. Mibi ekoŋŋ akɛ, ‘Namɔ kroko?’ eha hetoo akɛ: ‘Onyɛ’. Mibi ekoŋŋ akɛ, ‘Namɔ kroko?’ eha hetoo akɛ: ‘Onyɛ’. Mibi ekoŋŋ akɛ, ‘Namɔ kroko?’ eha hetoo kɛkɛ akɛ: ‘Kɛkɛ lɛ otsɛ baa, no sɛɛ lɛ owekunyo ni bɛŋkɛ bo kpaakpa’. Akɛ hadith ni shishinumɔ yɔɔ he lɛ hu gba kɛjɛ Abu Hurairah, Abdullah bin Amr, Aisyah kɛ Abu Darda` ŋɔɔ. Abu Isa kɛɛ; Enɛ ji Hasan hadith ko. Syu’bah ewie yɛ Bahz bin Hakim he akɛ eji Tsiqqah taakɛ hadith he nilelɔi lɛ tsɔɔ lɛ. Ma’mar, Ats Tsauri kɛ Ma’mar bin Salamah kɛ imam krokomɛi egba hadith kɛjɛ edɛŋ.