Imam Tirmidzi : 1542

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا بَعَثَ أَمِيرًا عَلَى جَيْشٍ أَوْصَاهُ فِي خَاصَّةِ نَفْسِهِ بِتَقْوَى اللَّهِ وَمَنْ مَعَهُ مِنْ الْمُسْلِمِينَ خَيْرًا وَقَالَ اغْزُوا بِسْمِ اللَّهِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ قَاتِلُوا مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ وَلَا تَغُلُّوا وَلَا تَغْدِرُوا وَلَا تُمَثِّلُوا وَلَا تَقْتُلُوا وَلِيدًا فَإِذَا لَقِيتَ عَدُوَّكَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَادْعُهُمْ إِلَى إِحْدَى ثَلَاثِ خِصَالٍ أَوْ خِلَالٍ أَيَّتُهَا أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ وَكُفَّ عَنْهُمْ وَادْعُهُمْ إِلَى الْإِسْلَامِ وَالتَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ وَأَخْبِرْهُمْ أَنَّهُمْ إِنْ فَعَلُوا ذَلِكَ فَإِنَّ لَهُمْ مَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَى الْمُهَاجِرِينَ وَإِنْ أَبَوْا أَنْ يَتَحَوَّلُوا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّهُمْ يَكُونُوا كَأَعْرَابِ الْمُسْلِمِينَ يَجْرِي عَلَيْهِمْ مَا يَجْرِي عَلَى الْأَعْرَابِ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْغَنِيمَةِ وَالْفَيْءِ شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يُجَاهِدُوا فَإِنْ أَبَوْا فَاسْتَعِنْ بِاللَّهِ عَلَيْهِمْ وَقَاتِلْهُمْ وَإِذَا حَاصَرْتَ حِصْنًا فَأَرَادُوكَ أَنْ تَجْعَلَ لَهُمْ ذِمَّةَ اللَّهِ وَذِمَّةَ نَبِيِّهِ فَلَا تَجْعَلْ لَهُمْ ذِمَّةَ اللَّهِ وَلَا ذِمَّةَ نَبِيِّهِ وَاجْعَلْ لَهُمْ ذِمَّتَكَ وَذِمَمَ أَصْحَابِكَ لِأَنَّكُمْ إِنْ تَخْفِرُوا ذِمَّتَكُمْ وَذِمَمَ أَصْحَابِكُمْ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَخْفِرُوا ذِمَّةَ اللَّهِ وَذِمَّةَ رَسُولِهِ وَإِذَا حَاصَرْتَ أَهْلَ حِصْنٍ فَأَرَادُوكَ أَنْ تُنْزِلَهُمْ عَلَى حُكْمِ اللَّهِ فَلَا تُنْزِلُوهُمْ وَلَكِنْ أَنْزِلْهُمْ عَلَى حُكْمِكَ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي أَتُصِيبُ حُكْمَ اللَّهِ فِيهِمْ أَمْ لَا أَوْ نَحْوَ هَذَاقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ وَحَدِيثُ بُرَيْدَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ وَزَادَ فِيهِ فَإِنْ أَبَوْا فَخُذْ مِنْهُمْ الْجِزْيَةَ فَإِنْ أَبَوْا فَاسْتَعِنْ بِاللَّهِ عَلَيْهِمْ قَالَ أَبُو عِيسَى هَكَذَا رَوَاهُ وَكِيعٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ سُفْيَانَ وَرَوَى غَيْرُ مُحَمَّدِ بْنِ بَشَّارٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ وَذَكَرَ فِيهِ أَمْرَ الْجِزْيَةِ

موږ ته [محمد بن بصیر] ویلي دي، موږ ته [عبدالرحمن بن مهدي] له [سفیان] له [علقمه مرتصد] له [سلیمان بن بریده] له [خپل پلار] څخه روایت شوی دی، هغه وویل: که رسول الله صلی الله علیه وسلم یو لښکر ته یو مشر ولیږه، نو هغه ته یې وصیت وکړ چې تل له الله څخه ووېرېږئ او مسلمانانو ته ښه مشوره ورکړئ. هغه وویل: د الله په نوم او د الله په لاره کې جګړه وکړئ، له هغو کسانو سره جګړه وکړئ چې په الله کافران دي، د غنیمت مال مه غلا کوئ، خیانت مه کوئ، د ماشومانو ټوټه ټوټه مه کوئ او کوچني ماشومان مه وژنئ. که تاسو له خپل دښمن مشرکانو سره مخ شئ، نو د دریو شیانو غوښتنه وکړئ. له دې دریو شیانو څخه چې دوی یې کوي، هغه ومنئ او جګړه مه کوئ. هغوی ته بلنه ورکړئ چې اسلام قبول کړي؛ له خپل هیواد څخه د هغو خلکو ځمکې ته لاړ شي چې مهاجر شوي دي - مسلمانان -؛ او ورته ووایه، که دوی غواړي دا کار وکړي - هجرت - نو دوی به هغه څه ترلاسه کړي چې مهاجرینو ته یې ترلاسه کوي، او دوی به د هغو کسانو په څیر مکلفیتونو سره مخ شي چې مهاجرین دي. مګر که دوی له هجرت څخه انکار وکړي، نو د دوی حیثیت به د کلیوالو عربانو په څیر وي، او هغه قوانین چې د کلیوالو عربانو لپاره پلي کیږي به په دوی پلي شي. دوی غنیمه یا فیع نه ترلاسه کوي تر هغه چې دوی په جهاد کې برخه واخلي، که دوی انکار وکړي نو دوی د دوی لپاره له الله څخه مرسته غواړي او جګړه کوي. او که تاسو یوه کلا محاصره کړئ او دوی غواړي چې تاسو دوی ته د الله او د هغه د رسول څخه تضمین ورکړئ، نو دا مه کوئ. مګر دوی ته خپل تضمین او د خپلو ملګرو تضمین ورکړئ، ځکه چې که تاسو خپل تضمین یا د خپلو ملګرو تضمین لغوه کړئ، نو دا د الله او د هغه د رسول تضمین لغوه کولو څخه غوره دی. که تاسو یوه کلا محاصره کړئ او دوی غواړي چې تاسو دوی ته د الله د قانون سره سم سزا ورکړئ، نو دا مه کوئ. مګر دوی ته د خپل قانون سره سزا ورکړئ. ځکه چې تاسو نه پوهیږئ چې تاسو دوی ته د الله د قانون سره سم سزا ورکولی شئ یا نه. لږ یا ډېر داسې - رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل - ابو عیسی وویل: 'په دې باب کې د نعمان بن مقرن څخه یو حدیث هم دی. او بریده حدیث حسن صحیح دی. موږ ته [محمد بن بصیار] ویلي دي، موږ ته [ابو احمد] له [سفیان] څخه [علقمه بن مرتصاد] څخه دا حدیث د معنی سره ورته بیان کړی دی. مګر هغه په حدیث کې اضافه کړې، 'که دوی انکار وکړي نو له دوی څخه جزیه واخلئ، او که دوی انکار وکړي نو له الله څخه د دوی لپاره مرسته وغواړئ - جګړه وکړئ'. ابو عیسی وویل: 'دا هغه څه دي چې [وکیل] یې د [سفیان] څخه حدیث روایت کړی دی. او د محمد بن بصیار پرته، هغه د عبدالرحمن بن مهدي څخه هم روایت کړی، او په دې حدیث کې یې جزیه ذکر کړې ده.'