इमाम बुखारी : 1680

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَسَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ أَخْبَرَاهُ أَنَّهُمَا كَلَّمَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَالَيَالِيَ نَزَلَ الْجَيْشُ بِابْنِ الزُّبَيْرِ فَقَالَا لَا يَضُرُّكَ أَنْ لَا تَحُجَّ الْعَامَ وَإِنَّا نَخَافُ أَنْ يُحَالَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَقَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَالَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ دُونَ الْبَيْتِ فَنَحَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَدْيَهُ وَحَلَقَ رَأْسَهُ وَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ الْعُمْرَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْطَلِقُ فَإِنْ خُلِّيَ بَيْنِي وَبَيْنَ الْبَيْتِ طُفْتُ وَإِنْ حِيلَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ فَعَلْتُ كَمَا فَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فَأَهَلَّ بِالْعُمْرَةِ مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ إِنَّمَا شَأْنُهُمَا وَاحِدٌ أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ حَجَّةً مَعَ عُمْرَتِي فَلَمْ يَحِلَّ مِنْهُمَا حَتَّى حَلَّ يَوْمَ النَّحْرِ وَأَهْدَى وَكَانَ يَقُولُ لَا يَحِلُّ حَتَّى يَطُوفَ طَوَافًا وَاحِدًا يَوْمَ يَدْخُلُ مَكَّةَحَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ بَعْضَ بَنِي عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَهُ لَوْ أَقَمْتَ بِهَذَا

आम्हाला हे ['अब्दुल्ला बिन मुहम्मद बिन अस्मा'] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [जुवैरिया] यांच्याकडून [नाफी] यांच्याकडून सांगितले की ['उबैदुल्ला बिन अब्दुल्ला] आणि [सलीम बिन अब्दुल्ला] यांनी दोघांनीही त्याला सांगितले की त्यांनी अब्दुल्ला बिन उमर (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) यांच्याशी एका रात्री इब्न अझ-जुबैर यांच्या सैन्याच्या आगमनाच्या वेळी बोलले होते. त्यांनी म्हटले: "या वर्षी तुम्ही हज न केल्यास तुम्हाला काही हरकत नाही, कारण आम्हाला भीती आहे की एखादी अडचण तुम्हाला अल्लाहच्या घरापर्यंत पोहोचण्यापासून रोखू शकते." तेव्हा अब्दुल्ला बिन उमर (रजिअल्लाहु अन्हु) म्हणाले: "एकदा आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत प्रवासाला निघालो होतो, परंतु अविश्वासी कुरैशने आम्हाला अल्लाहच्या घरापर्यंत पोहोचण्यापासून रोखले. मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी कुरबानीसाठी प्राणी बलिदान केला आणि आपले केस कापले. आणि मी तुमच्यासाठी साक्ष देतो की मी हा उमराह (नियत करून) अनिवार्य केला आहे, आणि, ईश्वराची इच्छा असल्यास, मी प्रस्थान करीन. जर मला मुभा मिळाली, तर मी अल्लाहच्या घराचा तवाफ करीन, परंतु जर मला रोखले गेले, तर मी तो तसाच करीन जसा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी एकदा केला होता—त्या वेळी मी त्यांच्यासोबत होतो जेव्हा ते धुल-हुलैफाह येथून उमराहसाठी इहराममध्ये होते, मग ते थोडे चालले आणि म्हणाले: 'खरोखर, हज आणि उमराह एकत्रच आहेत. आणि मी तुला साक्ष देतो की मी माझ्या 'उमराह'सोबत हजसाठी इहराम बांधणे स्वतःवर अनिवार्य केले आहे. आणि त्याने त्या दोन्हींपैकी कोणत्याही इहराममधून मुक्त होऊन बाहेर पडले नाही, जोपर्यंत त्याने बलिदानाच्या दिवशी बलिदान प्राणी वधावल्यानंतर इहराम सोडला नाही." आणि अब्दुल्ला इब्न उमर (रज़ियल्लाहु अन्हु) यांनी सांगितले: "मक्कामध्ये प्रवेश केल्याच्या दिवशी केलेल्या एका तवाफानंतर त्याने इहरामची अवस्था सोडली नाही." मला [मुसा बिन इस्माईल] यांनी सांगितले की आम्हाला [जुवैरियाह] यांनी [नाफी] यांच्याकडून सांगितले की अब्दुल्ला यांच्या काही मुलांनी त्यांना म्हटले: "काय झाले असते जर तुम्ही हे केले असते."