Bepergian selama sepuluh sampai sembilan belas hari dengan mengqashar (meringkas), dengan shalat dua rakaat

Imam Tirmidzi : 808

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ وَهْبٍ قَالَصَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِنًى آمَنَ مَا كَانَ النَّاسُ وَأَكْثَرَهُ رَكْعَتَيْنِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ وَابْنِ عُمَرَ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ حَارِثَةَ بْنِ وَهْبٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرُوِيَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ وَمَعَ عُمَرَ وَمَعَ عُثْمَانَ رَكْعَتَيْنِ صَدْرًا مِنْ إِمَارَتِهِ وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي تَقْصِيرِ الصَّلَاةِ بِمِنًى لِأَهْلِ مَكَّةَ فَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لَيْسَ لِأَهْلِ مَكَّةَ أَنْ يَقْصُرُوا الصَّلَاةَ بِمِنًى إِلَّا مَنْ كَانَ بِمِنًى مُسَافِرًا وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ جُرَيْجٍ وَسُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقَطَّانِ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ و قَالَ بَعْضُهُمْ لَا بَأْسَ لِأَهْلِ مَكَّةَ أَنْ يَقْصُرُوا الصَّلَاةَ بِمِنًى وَهُوَ قَوْلُ الْأَوْزَاعِيِّ وَمَالِكٍ وَسُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ

اسان کي [قطيبه] ٻڌايو آهي [ابو الاحواش] ابو اسحاق کان [حارثه بن وهب] کان ٻڌايو آهي ته: 'مون رسول الله ﷺ سان گڏ نماز پڙهي - هڪ اهڙي جاءِ جتي ماڻهو محفوظ محسوس ڪن ٿا، ۽ گهڻا ماڻهو - ٻه رڪعتون پڙهن ٿا'. -ابو عيسيٰ ترمذي- چيو؛ 'سڀ کان وڌيڪ معنيٰ خيز حديث ابن مسعود، ابن عمر ۽ انس کان روايت ڪئي وئي آهي'. ابو عيسيٰ چيو؛ 'حارثه بن وهب جي حديث حسن شفاعت واري حديث آهي. ابن مسعود کان روايت آهي ته، هن چيو؛ 'مون رسول الله ﷺ سان گڏ منيٰ ۾ ٻه رڪعتون پڙهيون آهن، انهي سان گڏ ابو بڪر، عمر ۽ عثمان جي امامت جي شروعات ۾. مڪه جي رهواسين لاءِ منيٰ ۾ قشور نماز جي حوالي سان عالمن جي راءِ ۾ اختلاف آهي. ڪجهه عالمن جو چوڻ آهي ته: مڪي جي رهواسين کي منيٰ ۾ نماز پڙهڻ جي اجازت ناهي سواءِ انهن مسافرن جي جيڪي منيٰ ۾ آهن.' ابن جريج، سفيان عتسوري، يحيٰ بن سعيد القطان، سيفي، احمد ۽ اسحاق جو رايو آهي. جڏهن ته ٻيا دليل ڏين ٿا؛ مڪي جا رهواسي منيٰ ۾ نماز پڙهي سگهن ٿا. اهو ئي قول الاوزي، مالڪ، سفيان بن عينيه ۽ عبدالرحمٰن بن مهدي جو آهي.