Shalat sunnah wudhu dua rakaat (menjelang shubuh), dan berdoa setelah wudhu maka akan dibukakan baginya delapa pintu Syurga

Imam Bukhari : 155

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأُوَيْسِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَزِيدَ أَخْبَرَهُ أَنَّ حُمْرَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ رَأَى عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَدَعَا بِإِنَاءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى كَفَّيْهِ ثَلَاثَ مِرَارٍ فَغَسَلَهُمَا ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِي الْإِنَاءِ فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلَاثَ مِرَارٍ ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثَ مِرَارٍ إِلَى الْكَعْبَيْنِ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ لَا يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِوَعَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ قَالَ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَلَكِنْ عُرْوَةُ يُحَدِّثُ عَنْ حُمْرَانَ فَلَمَّا تَوَضَّأَ عُثْمَانُ قَالَ أَلَا أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا لَوْلَا آيَةٌ مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَتَوَضَّأُ رَجُلٌ يُحْسِنُ وُضُوءَهُ وَيُصَلِّي الصَّلَاةَ إِلَّا غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلَاةِ حَتَّى يُصَلِّيَهَا قَالَ عُرْوَةُ الْآيَةَ{ إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنْ الْبَيِّنَاتِ }

अस्मान् प्रति कथितं [अब्दुल अजीज बिन् अब्दुल्लाह अल उवैसी] अवदत्, [इब्राहिम बिन् सअद्] [शिहाबतः] मम कृते वृत्तान्तं कृतवान् यत् ['अता' बिन् यजीदः] तस्मै निवेदितवान् यत् [हुमरान] उस्मानस्य पूर्वपुत्री तस्मै निवेदितवती, यत् सा ['उस्मान् बिन् अफ्फान्] एकं पात्रं याचते - जलेन पूर्णं - दृष्टवती। ततः त्रिवारं तालुकयोः पातयित्वा द्वयमपि प्रक्षाल्य ततः दक्षिणहस्तं पात्रे निक्षिप्य मुखं प्रक्षाल्य नासिकायां जलं स्थापयित्वा त्रिवारं मुखं प्रक्षाल्य ततः त्रिवारं कोणपर्यन्तं हस्तौ प्रक्षाल्य ततः शिरः मार्जयित्वा पादद्वयं त्रिवारं गुल्फपर्यन्तं प्रक्षाल्य । तदनन्तरं सः अवदत् - 'अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अवदत् - 'यः कश्चित् एवं वज़ूदं करोति, ततः रका'द्वयं प्रार्थयति, तयोः मध्ये न वदति, तस्य पूर्वपापाः क्षमिताः भविष्यन्ति।' [इब्राहिम] इत्यस्मात् च अवदत्, [सालिह बिन् कैसनः] अवदत्, [इब्न शिहाबः] अवदत्। किन्तु [उर्वाहः] [हुमरान] इत्यस्मात् कथितवान् यत्, 'यदा [उस्मान्] आचमनं कृतवान् तदा सः अवदत् यत्, 'किं अहं भवद्भ्यः एकं हदीसम् न प्रसारयिष्यामि यत् यदि श्लोकः न स्यात् तर्हि अहं तत् न प्रसारयिष्यामि स्म? एकदा मया नबी (स.अ.व.) इत्यस्य वचनं श्रुतम् - 'अवचमं कृत्वा ततः प्रार्थनां कुर्वन् कोऽपि पुरुषः नास्ति, केवलं यावत् नमाजः समाप्तः न भवति तावत् यावत् तस्य आचमनस्य प्रार्थनायाश्च मध्ये पापाः क्षमिताः भविष्यन्ति।' 'उर्वाहः अवदत्, 'प्रश्नतः श्लोकः अस्ति- '-ननु ये अस्माभिः प्रकाशितं गोपयन्ति...-' -प्र. अल बकरा : 159-।