Nabi memulai sa’i dari bukit Shafa dan mengakhiri di Marwah

Imam Bukhari : 1665

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّأَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا }فَلَا أُرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَلَّا لَوْ كَانَتْ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي الْأَنْصَارِ كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا }زَادَ سُفْيَانُ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامٍ مَا أَتَمَّ اللَّهُ حَجَّ امْرِئٍ وَلَا عُمْرَتَهُ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ

اسان کي [عبدالله بن يوسف] ٻڌايو آهي ته اسان کي [مالڪ] [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته؛ مون هڪ ڀيري [عائشه رضي الله عنها] رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زال کان پڇيو جڏهن مان اڃا ننڍو هوس؛ 'الله جي ڪلام بابت توهان جو ڇا خيال آهي - سورة البقره 158- جنهن جو مطلب آهي؛ - 'يقيناً الشفاء ۽ المروه الله جي سير سير جو حصو آهن. تنهن ڪري جيڪو به الله جي گهر جو حج ڪري ٿو يا عمرو ڪري ٿو، ته ان تي انهن ٻنهي جي وچ ۾ سعي ڪرڻ ۾ ڪو گناهه ناهي، جيڪڏهن مون کي لڳي ٿو ته ڪنهن کي ٻن ٽڪرين جي وچ ۾ طواف سعي نه ڪرڻ ۾ ڪو حرج ناهي. عائشه رضي الله عنها چيو؛ 'اهو اهڙو ناهي. جيڪڏهن هن آيت جو مطلب اهو آهي جيڪو توهان چئو ٿا، ته ان جو مطلب اهو آهي ته ڪو به گناهه ناهي جيڪڏهن ڪو ماڻهو انهن ٻنهي جي وچ ۾ سعي نه ڪري.' حقيقت ۾، هي آيت انصار جي حوالي سان نازل ٿي هئي، جيڪي اڳ ۾ قديد جي آس پاس جي علائقي ۾ منات جي مجسمي جي زيارت ڪرڻ جو ارادو رکندا هئا - جنهن جي اهي پوڄا ڪندا هئا. پوءِ اهي پاڻ کي ڏوهه سمجهندا آهن جيڪڏهن انهن کي الشفا ۽ مروه جي ٽڪرين جي وچ ۾ سفر ڪرڻو پوي. اسلام جي آمد کان پوءِ، انهن رسول الله صلي الله عليه وسلم کان هن مسئلي بابت پڇيو، پوءِ الله تعاليٰ آيت نازل ڪئي - 'يقيناً الشفا ۽ مروه الله جي سير سير جو حصو آهن. جيڪو به الله جي گهر جو حج ڪري ٿو يا عمرو ڪري ٿو، ان تي ٻنهي جي وچ ۾ سعي ڪرڻ تي ڪو گناهه ناهي'. [سفيان] ۽ [ابو معاويه] [هشام] کان اضافو ڪيو - يعني سندس پيءُ عائشه رضي الله عنها کان -؛ 'الله ڪنهن اهڙي شخص جو حج يا عمرو قبول نه ڪندو جيڪو الشفا ۽ مروه جي ٽڪرين جي وچ ۾ سعي نه ڪري'.