Nabi memulai sa’i dari bukit Shafa dan mengakhiri di Marwah

Imam Abu Dawud : 1625

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }فَمَا أَرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا قَالَتْ عَائِشَةُ كَلَّا لَوْ كَانَ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي الْأَنْصَارِ كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }

اسان کي [القعنبي] [مالڪ] کان [هشام بن عروه] کان بيان ڪيو آهي. ۽ ٻئي طريقي سان روايت ڪئي وئي آهي: اسان کي [ابن الصرح] کان، اسان کي [ابن الوهب] کان [مالڪ] کان [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] کان روايت ڪئي وئي آهي ته هن چيو ته؛ مون رسول الله ﷺ جي زال [عائشه] کي چيو ۽ ان وقت مان صرف هڪ نوجوان هيس؛ الله تعاليٰ جي انهن لفظن بابت توهان جو ڇا خيال آهي: 'يقيناً شفا ۽ مروه الله جي سير جو حصو آهن'. مون کي ڪو به گناهه نظر نٿو اچي ته ڪو به ماڻهو ٻنهي جي وچ ۾ سعي نه ڪري. عائشه چيو؛ نه، جيڪڏهن جيئن توهان چئو ٿا ته پوءِ آيت پڙهي ٿي: فلا جناها عليہ الله يثواف بِهِماء - پوءِ ان لاءِ ڪو به گناهه ناهي ته انهن ٻنهي جي وچ ۾ سعي نه ڪري. حقيقت ۾، هي آيت انصار جي حوالي سان نازل ٿي هئي، اڳ ۾ اهي منة لاءِ تلبيه ڪندا هئا - هڪ بت جو نالو -، ۽ منة قديد جي سامهون هو - مڪي ۽ مديني جي وچ ۾ جڳهه جو نالو -. ۽ اهي شفا ۽ مروه جي وچ ۾ طواف ڪرڻ کان لنوائيندا هئا، پوءِ جڏهن اسلام آيو، ته انهن رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ان بابت پڇيو. پوءِ الله تعاليٰ آيت نازل ڪئي: 'بيشڪ شفا ۽ مروه الله جي سير جو حصو آهن'.