Kafarat berhubungan pada saat puasa adalah membebaskan satu budak, berpuasa 2 bulan berturut-turut dan memberikan nafkah 60 fakir miskin

Imam Tirmidzi : 656

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَأَبَو عَمَّارٍ وَالْمَعْنَى وَاحِدٌ وَاللَّفْظُ لَفْظُ أَبِي عَمَّارٍ قَالَا أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكْتُ قَالَ وَمَا أَهْلَكَكَ قَالَ وَقَعْتُ عَلَى امْرَأَتِي فِي رَمَضَانَ قَالَ هَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُعْتِقَ رَقَبَةً قَالَ لَا قَالَ فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ قَالَ لَا قَالَ فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُطْعِمَ سِتِّينَ مِسْكِينًا قَالَ لَا قَالَ اجْلِسْ فَجَلَسَ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ وَالْعَرَقُ الْمِكْتَلُ الضَّخْمُ قَالَ تَصَدَّقْ بِهِ فَقَالَ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا أَحَدٌ أَفْقَرَ مِنَّا قَالَ فَضَحِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَدَتْ أَنْيَابُهُ قَالَ فَخُذْهُ فَأَطْعِمْهُ أَهْلَكَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَعَائِشَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي مَنْ أَفْطَرَ فِي رَمَضَانَ مُتَعَمِّدًا مِنْ جِمَاعٍ وَأَمَّا مَنْ أَفْطَرَ مُتَعَمِّدًا مِنْ أَكْلٍ أَوْ شُرْبٍ فَإِنَّ أَهْلَ الْعِلْمِ قَدْ اخْتَلَفُوا فِي ذَلِكَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ عَلَيْهِ الْقَضَاءُ وَالْكَفَّارَةُ وَشَبَّهُوا الْأَكْلَ وَالشُّرْبَ بِالْجِمَاعِ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَإِسْحَقَ و قَالَ بَعْضُهُمْ عَلَيْهِ الْقَضَاءُ وَلَا كَفَّارَةَ عَلَيْهِ لِأَنَّهُ إِنَّمَا ذُكِرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكَفَّارَةُ فِي الْجِمَاعِ وَلَمْ تُذْكَرْ عَنْهُ فِي الْأَكْلِ وَالشُّرْبِ وَقَالُوا لَا يُشْبِهُ الْأَكْلُ وَالشُّرْبُ الْجِمَاعَ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ و قَالَ الشَّافِعِيُّ وَقَوْلُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلرَّجُلِ الَّذِي أَفْطَرَ فَتَصَدَّقَ عَلَيْهِ خُذْهُ فَأَطْعِمْهُ أَهْلَكَ يَحْتَمِلُ هَذَا مَعَانِيَ يَحْتَمِلُ أَنْ تَكُونَ الْكَفَّارَةُ عَلَى مَنْ قَدَرَ عَلَيْهَا وَهَذَا رَجُلٌ لَمْ يَقْدِرْ عَلَى الْكَفَّارَةِ فَلَمَّا أَعْطَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا وَمَلَكَهُ فَقَالَ الرَّجُلُ مَا أَحَدٌ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنَّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذْهُ فَأَطْعِمْهُ أَهْلَكَ لِأَنَّ الْكَفَّارَةَ إِنَّمَا تَكُونُ بَعْدَ الْفَضْلِ عَنْ قُوتِهِ وَاخْتَارَ الشَّافِعِيُّ لِمَنْ كَانَ عَلَى مِثْلِ هَذَا الْحَالِ أَنْ يَأْكُلَهُ وَتَكُونَ الْكَفَّارَةُ عَلَيْهِ دَيْنًا فَمَتَى مَا مَلَكَ يَوْمًا مَا كَفَّرَ

موږ ته [نشر بن علي الجهدلمي] او [ابو عمار] روایت کړی دی - د حدیث معنی یو شان ده پداسې حال کې چې د حدیث تلفظ له ابو عمار څخه دی - دوی دواړو ویلي دي، موږ ته [سفیان بن عیینه] له [عز زهري] له [حمید بن عبدالرحمن] له [ابو هریره] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: یو سړی رسول الله صلی الله علیه وسلم ته راغی او ویې ویل: ای رسول الله صلی الله علیه وسلم، زما لپاره افسوس دی. هغه وپوښتل: 'تاسو ته څه زیان رسولی دی؟' هغه ځواب ورکړ، ما د روژې په ماسپښین کې له خپلې میرمنې سره جماع وکړه، هغه وویل: 'ایا تاسو کولی شئ یو غلام آزاد کړئ؟' هغه ځواب ورکړ، نه. هغه وویل: 'ایا تاسو کولی شئ دوه میاشتې پرله پسې روژه ونیسئ؟' هغه ځواب ورکړ، نه. هغه دوام ورکړ: 'ایا تاسو کولی شئ شپیته مسکینانو ته خواړه ورکړئ؟' هغه ځواب ورکړ، نه. هغه وویل: 'کښینئ'. بیا هغه کښېناست، بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم ته د خرماوو یوه بوجۍ راوړل شوه، بیا یې وفرمایل: 'هغوی ته صدقه ورکړئ'. هغه وویل: په مدینه کې له موږ څخه ډیر غریب څوک نشته. بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم وخندل تر هغه چې د هغه غاښونه ښکاره شول. هغه وویل: 'دا واخلئ او خپلې کورنۍ ته یې ورکړئ'. راوی وویل، پدې نهم فصل کې د ابن عمر، عائشه او عبدالله بن عمرو څخه هم یوه لنډه کیسه ده. ابو عیسی وویل، د ابو هریره حدیث یو حسن صحیح حدیث دی. علماء په دې حدیث کې موجود قانون ته غاړه کیږدي، یعنې هغه څوک چې د روژې په میاشت کې په قصدي ډول د ورځې په اوږدو کې له خپلې میرمنې سره د جنسي اړیکو له لارې روژه ماتوي. په هرصورت، علماء د هغو خلکو په اړه مختلف نظرونه لري چې په قصدي ډول د خوړلو او څښلو سره روژه ماتوي. ځینې یې، لکه سفیان عطصوري، عبدالله بن المبارک او اسحاق، په دې نظر دي چې هغه خلک چې په قصدي ډول د خوړلو او څښاک سره روژه ماتوي، د قَدْلَعَ او کَفَرَه ورکولو مکلف دي - یو جریمه - - دوی خوړل او څښل د جماع سره مساوي کوي - په عین حال کې، ځینې عالمان لکه شافعي او احمد په دې نظر دي چې - هغه خلک چې په قصدي ډول د خوړلو او څښاک سره روژه ماتوي - یوازې د قَدْلَعَ او کَفَرَه ورکولو مکلف ندي، ځکه چې هغه څه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د کفارې محدودولو یادونه کړې ده یوازې د جماع لپاره ده او د خوړلو او څښلو یادونه نه کوي. په عین حال کې، خوړل او څښل د جماع سره ورته ندي. امام شافعي وویل، د صدقې ورکولو لپاره د رسول الله صلی الله علیه وسلم امر دا امکان نه ردوي چې کفاره یوازې د هغو خلکو لپاره واجب ده چې د دې توان لري، ځکه چې دا سړي نشي کولی کفاره ورکړي. بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم هغه ته د خرماوو یوه کڅوړه ورکړه او ورته یې وویل چې صدقه ورکړي. خو وروسته له هغه چې هغه وویل چې له هغه څخه بل څوک فقیر نه دی، رسول الله صلی الله علیه وسلم هغه ته وویل چې د هغه کورنۍ ته خواړه ورکړي، ځکه چې کفاره د هغه پاتې اساسي اړتیا څخه ورکول کیږي. امام شافعي غوره ګڼي چې هغه خلک چې د دې سړي په څیر حالت کې وي، باید خرماوې وخوري، مګر هغه لاهم پور لري چې کفاره ورکړي - جریمه -، که هغه توان ونلري، نو هغه مکلف نه دی چې کفاره ورکړي - جریمه -.