Imam Tirmidzi : 332

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَصَلَّى بِنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَنَهَضَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَسَبَّحَ بِهِ الْقَوْمُ وَسَبَّحَ بِهِمْ فَلَمَّا صَلَّى بَقِيَّةَ صَلَاتِهِ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ وَهُوَ جَالِسٌ ثُمَّ حَدَّثَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ بِهِمْ مِثْلَ الَّذِي فَعَلَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَسَعْدٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُحَيْنَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ تَكَلَّمَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي ابْنِ أَبِي لَيْلَى مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ قَالَ أَحْمَدُ لَا يُحْتَجُّ بِحَدِيثِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى و قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ ابْنُ أَبِي لَيْلَى هُوَ صَدُوقٌ وَلَا أَرْوِي عَنْهُ لِأَنَّهُ لَا يَدْرِي صَحِيحَ حَدِيثِهِ مِنْ سَقِيمِهِ وَكُلُّ مَنْ كَانَ مِثْلَ هَذَا فَلَا أَرْوِي عَنْهُ شَيْئًا وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ رَوَاهُ سُفْيَانُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُبَيْلٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ وَجَابِرٌ الْجُعْفِيُّ قَدْ ضَعَّفَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ تَرَكَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَغَيْرُهُمَا وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا قَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ مَضَى فِي صَلَاتِهِ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ مِنْهُمْ مَنْ رَأَى قَبْلَ التَّسْلِيمِ وَمِنْهُمْ مَنْ رَأَى بَعْدَ التَّسْلِيمِ وَمَنْ رَأَى قَبْلَ التَّسْلِيمِ فَحَدِيثُهُ أَصَحُّ لِمَا رَوَى الزُّهْرِيُّ وَيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ

გვითხრა [აჰმად ბინ მანიმ'] თქვა; გვითხრა [ჰუსიაიმ] თქვა; მოგვითხრობს [იბნ აბუ ლაილა] [აშ სიაბიდან] მან თქვა; "[Syu'bah ბინ ალ მუგირა] ლოცულობდა ჩვენთან ერთად, შემდეგ მეორე რაქაში ადგა მანამ, სანამ ხალხი არ ამბობდა სუბჰანაალალაჰ, და ის ასევე ამბობდა მათთვის. ლოცვის შემდეგ მან დაიმორჩილა საჰვიზე ორი დამხობა მჯდომარეზე. ამის შემდეგ მან უთხრა ხალხს, რომ Rasulullah sallallahu'alaihi he wasallam ასევე გააკეთა." მან თქვა; "ამ თავში ასევე არის ისტორია უკბა ბინ ამირიდან, საადიდან და აბდულა ბინ ბუჰაინიდან." აბუ ისა თქვა; "ალ მუგირაჰ ბინ სიუაბჰის ეს ჰადისი მრავალი გზით არის მოთხრობილი ალ მუგირასგან." აბუ ისა თქვა; "ზოგიერთმა მეცნიერმა განიხილა იბნ აბუ ლაილა მისი დამახსოვრების მხრივ. აჰმედმა თქვა: "იბნ აბუ ლაილას ჰადისი არ შეიძლება გამოყენებულ იქნას როგორც მტკიცებულება." და მუჰამედ ბინ ისმაილმა თქვა: "იბნ აბუ ლაილა იყო პატიოსანი ადამიანი, მაგრამ მე ეს არ მომითხრობია მისგან, რადგან მას არ შეეძლო განასხვავოს ეს ავთენტური ჰადისი. ასე რომ, ვინმესთვის არ მინდა მისგან ჰადისის აღება." ეს ჰადისი ასევე მოთხრობილია ალ მუგირაჰ ბინ სიუაბჰისგან მრავალი გზით. [სუფიანმა] მოთხრობილია [ჯაბირისგან] [ალ მუღირაჰ ბინ სიუბაილისგან] [ქაის ბინ აბუ ჰაზიმ]სგან [ალ მუღირა ბინ სიუაჰაფი]სგან. საიდი, აბდურაჰმან ბინ მაჰდი და ორივეს გარდა დატოვეს იგი (მისგან ჰადისი არ აიღეს). ეს ჰადისი გამოიყენება მეცნიერების მიერ, რომ თუ ადამიანი მეორე რაქაში დგას, მან უნდა განაგრძოს ლოცვა, ამის შემდეგ იგი თავს იყრის ორი სევდით (საჰვი). ზოგიერთ მათგანს მოსაზრება აქვს, რომ სალოცავი მისალმებამდე კეთდება, ზოგი კი - მისალმების შემდეგ. და მოსაზრება, რომელიც ამბობს, რომ პროვოცირება კეთდება ჰადისის მისალმებამდე, უფრო ავთენტურია, რადგან ჰადისი მოთხრობილია აზ ზუჰრიდან და იაჰია ბინ საიდ ალ ანსარიდან, აბდურაჰმან ალ არეჯისგან, აბდულა ბინ ბუჰაინასგან.