Imam Tirmidzi : 233
حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ قَالَسَكْتَتَانِ حَفِظْتُهُمَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ وَقَالَ حَفِظْنَا سَكْتَةً فَكَتَبْنَا إِلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ بِالْمَدِينَةِ فَكَتَبَ أُبَيٌّ أَنْ حَفِظَ سَمُرَةُ قَالَ سَعِيدٌ فَقُلْنَا لِقَتَادَةَ مَا هَاتَانِ السَّكْتَتَانِ قَالَ إِذَا دَخَلَ فِي صَلَاتِهِ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ ثُمَّ قَالَ بَعْدَ ذَلِكَ وَإِذَا قَرَأَ{ وَلَا الضَّالِّينَ }قَالَ وَكَانَ يُعْجِبُهُ إِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ أَنْ يَسْكُتَ حَتَّى يَتَرَادَّ إِلَيْهِ نَفَسُهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يَسْتَحِبُّونَ لِلْإِمَامِ أَنْ يَسْكُتَ بَعْدَمَا يَفْتَتِحُ الصَّلَاةَ وَبَعْدَ الْفَرَاغِ مِنْ الْقِرَاءَةِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَأَصْحَابُنَا
[Abu Musa Muhammad bin Al Mutsannak] esan zigun; [Abdul A'la] esan zigun [Sa'id-engandik] [Qatadah-tik] [Al Hasan-engandik] [Samrah-tik] esan zuen: 'Bi saktah daude - irakurketa ez irakurtzeagatik gelditu - Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam'-engandik memorizatu ditudanak, baina Imran bin Hushain-ek ukatu egin zuen, eta gero esan zuen: 'Saktah bakarra memorizatzen dugu'. Beraz, gutun bat idatzi genion [Ubai bin Ka'ab]-i Medinan, eta gero Ubai-k erantzun bat idatzi zuen Samrah-k memorizatu zuenean'. Sa'idek esan zuen: 'Qatadah-ri galdetu genion: 'Non daude bi sinbolo sakratuak?', erantzun zuen: 'Otoitzean sartu bada eta -Al Fatihah- irakurtzen amaitu duenean'. Ondoren, berriro esan zuen: 'WALADLDLAALLIIN irakurtzen baduzu'. Esan zuen: 'Ta'ajub egiten duena -Al Fatihah- irakurketa irakurri ondoren isiltzea da, bere bihotza zalantzan jarri arte'. Esan zuen: «Kapitulu honetan Abu Hurairah-ren historia bat ere badago». Abu Isak esan zuen: «Samrah hadith hau hasan mailan dago. Iritzi hau ez da zientzialari adituen artean pertsona bakar batek hartutakoa. Imam bat isiltzea gustatzen zaie iftitah otoitza irakurri ondoren - hasierako otoitza - eta irakurtzen amaitu ondoren - Al fatihah -». Iritzi hau Ahmadek, Ishaqek eta gure lagunek ere hartu zuten.